thumb|Grób Lecha Zachera na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie Lech Wojciech Zacher (ur. 10 marca 1942 w WarszawieZłota księga nauki polskiej w 100 rocznicę odzyskania niepodległości. Tom II. M-Ż, wyd. Mastermedia i Helion, Gliwice 2020, s. 741-742Anna Leszkowska Lech Wojciech Zacher – biografia naukowa, w: Ku przyszłości. Księga jubileuszowa dedykowana Profesorowi Lechowi W. Zacherowi w 65. rocznicę urodzin, wyd. Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008, s. 7-12Who is who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, Hübners blaues Who is Who, Zug 2007 (dodatek CD)., zm. 30 września 2022) – polski ekonomista i socjolog, prof. dr hab.
Życiorys Był absolwentem Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Czackiego w Warszawie (1959). W 1965 ukończył studia na Wydziale Ekonomii Politycznej Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 1965-1968 pracował w Katedrze Ekonomii na macierzystym wydziale (jej kierownikiem był Oskar Lange), w latach 1968-1969 w Zakładzie Finansów Gospodarki Narodowej Instytutu Finansów Ministerstwa Finansów, w latach 1969 jako radca w Biurze Planowania i Koordynacji Badań Naukowych Polskiej Akademii Nauk. W 1971 obronił w Zakładzie Badań Ekonomicznych PAN pracę doktorską napisaną pod kierunkiem Józefa Pajestki (formalnie promotorem był Jerzy Kleer). Od 1971 był zatrudniony w Zakładzie Historii Nauki i Techniki PAN, od 1974 do 1983 w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, tam kierował Zakładem Społecznych Problemów Techniki. W 1977 uzyskał w IFiS PAN stopień doktora habilitowanego. Od 1984 pracował w nowo utworzonym Zakładzie Nauk Zarządzania PAN, od 1987 do 1995 w Instytucie Nauk Politycznych Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, gdzie kierował założonym przez siebie Zespołem Cybernetyki Politycznej i Prognozowania, przekształconym następnie w Zakład Socjologii Polityki. 18 października 1995 uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych. Od 1995 był zatrudniony w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego (od 2008 Akademii Leona Koźmińskiego) w Warszawie, gdzie od 2003 kierował Centrum Badań Ewaluacyjnych i Prognostycznych. W latach 1996–2002 kierował rónocześnie Centrum Badań nad Społeczeństwami Informacyjnymi na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego. Przeszedł na emeryturę w 2019
Pracował także w Mazowieckiej Wyższej Szkole Humanistyczno-Pedagogicznej w Łowiczu, oraz w Instytucie Nauk Humanistycznych Akademii Obrony Narodowej oraz na stanowisku profesora w Instytucie Nauk Humanistycznych na Wydziale Cybernetyki Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego.
Był członkiem prezydium Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego i członkiem Komitetu Prognoz "Polska 2000 Plus" Prezydium PAN (1970-2019). W latach 1991–1992 był doradcą ministra w Biurze ds. Integracji Europejskiej Urzędu Rady Ministrów, w latach 1998-2001 doradcą Prezesa Rządowego Centrum Studiów Strategicznych.
Pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci XXVII Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Czackiego w Warszawie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy ekonomiści Kategoria:Polscy socjolodzy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wojskowej Akademii Technicznej Kategoria:Członkowie Komitetu Prognoz „Polska 2000 Plus” Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Zmarli w 2022 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie