thumb|Samochód ciężarowy Berliet CBA z czasu I wojny światowej, wyposażony w ogumienie pełne thumb|Współczesny wózek widłowy z kołami z ogumieniem pełnym Ogumienie pełne lub masyw – gumowy pierścień na obręczy koła pojazdu.
Historia W 1840 r. Amerykanin Charles Goodyear wynalazł sposób otrzymywania gumy w procesie gorącej wulkanizacji kauczuku naturalnego z siarką. Dzięki właściwościom tłumienia wstrząsów przez gumę, zaczęto ją stosować do produkcji pełnych opon, zwanych masywami. Obręcze kół jezdnych pojazdu otaczano gumą (bez bieżnika), a całość opony stanowiła guma. Niedługo później została wynaleziona opona pneumatyczna, która w porównaniu z ogumieniem pełnym ma mały opór toczenia i lepiej tłumi wstrząsy, umożliwiając znacznie szybszą i bardziej komfortową jazdę pojazdem.
Zaletami masywu były większa trwałość i niższa cena od opony pneumatycznej, a także niezawodność, czyli brak podatności na przebicie gwoździami z końskich podków, które w początkach motoryzacji licznie zalegały na ulicach i drogach. Masywy były powszechnie stosowane w samochodach ciężarowych, ówcześnie nie osiągających wysokich prędkości maksymalnych.
Praktykowano przeprowadzanie modernizacji samochodów przez tzw. przegumowanie, polegające na wymianie kół z ogumieniem pełnym na koła z oponami pneumatycznymiWielki Leksykon Uzbrojenia Wrzesień 1939 Samochody ciężarowe Berliet i White, tom 254., wyd. 20, s. 14, 15, 16, 49, 50.
Współcześnie Współcześnie ogumienie pełne jest używane np. w niektórych wózkach widłowych, w miejscach narażonych na uszkodzenie opony (hale produkcyjne – zalegające wióry czy śruby, gruzowiska, wysypiska śmieci, złomowiska), taczkach, hulajnogach, wózkach inwalidzkich.
Przypisy
Kategoria:Elementy budowy pojazdów Kategoria:Wyroby z gumy