Włodzimierz Abłamowicz, Abłamowicz-Habdank ps. „Tatar” (ur. 2 listopada 1891 w Krakowie, zm. 29 lipca 1974) – polski działacz niepodległościowy, dowódca w powstaniach śląskich, doktor prawa, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w 2 listopada 1891 w Krakowie w rodzinie pochodzenia tatarskiego, jako syn powstańca styczniowego Stanisława Abłamowicza i Marii z Matuszewiczów. Miał sześcioro rodzeństwa: Stanisławę, Marię, Piotra, Tadeusza, Adama i Witolda.

Ukończył Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. W latach 1910–1914 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1912 działał w Drużynach Strzeleckich w Krakowie, a następnie w Polskiej Organizacji Wojskowej, gdzie przyjął pseudonim „Tatar”. W czasie I wojny światowej, 19 grudnia 1914 powołano go do armii austriacko-węgierskiej. Otrzymał tam przydział do działu prawnego inżynierii wojskowej w Krakowie. W 1917 wrócił na studia i uzyskał stopień naukowy doktora. W 1918 brał udział w ukrywaniu byłych legionistów, którzy byli w tym czasie poszukiwani przez władze Austro-Węgier.

1 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. W grudniu 1918 na czele ochotników wyruszył pod Lwów, gdzie walczył z Ukraińcami, m.in. w okolicach Sądowej Wiszni. We wrześniu 1919 objął dowództwo pociągu pancernego nr 15 „Paderewski” i brał udział w walkach na Polesiu i z Litwinami. W lutym 1920 został mianowany dowódcą pociągu pancernego nr 1 „Piłsudczyk” i walczył m.in. na Polesiu, Wołyniu i Podolu. Po zakończeniu wojny z bolszewikami zgłosił się do pracy plebiscytowej. W maju 1921, na wieść o wybuchu III powstania śląskiego w stopniu porucznika piechoty przybył na teren Górnego Śląska wraz z dwoma pociągami pancernymi. Jako dowódca I dyonu pociągów pancernych „Nowina-Doliwa” i „Korfanty” brał udział w ataku na Kędzierzyn-Koźle. Od połowy maja 1921 roku do końca działań bojowych dowodził dyonem pociągów pancernych („Nowina-Doliwa”, „Korfanty”, „Ślązak” i „Powstaniec"). Uczestniczył także w walkach z Niemcami m.in. w rejonie Gogolina, Pyskowic i Gliwic. 26 sierpnia 1921 przeniesiono go do rezerwy.

W 1922 zdał egzamin adwokacki. W okresie dwudziestolecia międzywojennego prowadził kancelarię adwokacją w Krakowie. Ponadto należał do Związku Peowiaków oraz YMCA w Krakowie, gdzie był wiceprezesem.

W 1939 został zmobilizowany i podczas kampanii wrześniowej został ciężko ranny, tracąc wzrok. W latach 1939–1945 przebywał na Węgrzech. Po zakończeniu II wojny światowej powrócił do Krakowa, pracował i działał na rzecz środowiska byłych powstańców śląskich. W latach 1948–1953 więziony przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego.

Zmarł 29 lipca 1974 po długiej i ciężkiej chorobie, został pochowany 2 sierpnia tego roku na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Był żonaty i miał syna Krzysztofa Selima (ur. 15 maja 1928).

Ordery i odznaczenia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 878 – 1922 Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych czterokrotnie (po raz 1, 2 i 3) Medal Niepodległości – 17 września 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Śląski Krzyż Powstańczy Odznaka pamiątkowa Polskiej Organizacji Wojskowej

Przypisy

Bibliografia Encyklopedia powstań śląskich - Instytut Śląski w Opolu, Opole 1982, str. 13.

Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Absolwenci Gimnazjum św. Jacka w Krakowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Śląskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Odznaką pamiątkową Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Uczestnicy III powstania śląskiego Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1974