Automatyczny sygnalizator skażeń GSA-12 – radziecki przyrząd rozpoznania bojowych środków trujących używany między innymi w Wojsku Polskim.
Charakterystyka przyrządu Automatyczny sygnalizator skażeń GSA-12 był przeznaczony do automatycznego wykrywania w powietrzu i sygnalizowania obecności środków fosforoorganicznych typu G i typu V. Detekcję fosforoorganicznych środków trujących oparto na biochemicznej reakcji inhibicji aktywności katalitycznej esterazy cholinowej. Sygnalizator skażeń obsługiwał jeden żołnierz. W skład GSA-12 wchodziły: przyrząd pomiarowy, pulpit sygnalizacji wynośnej, blok zasilania i zestaw środków wskaźnikowych. Automatyczne sygnalizatory skażeń GSA-12 stanowiły wyposażenie samochodów rozpoznania skażeń UAZ-479rs i śmigłowców rozpoznania skażeń Mi-2rs. Dane taktyczno-techniczne reżimy pomiarowe: praca ciągła, praca okresowa, reakcja – 270 sekund ponowna reakcja: na podzakresie I – po 120 sekundach, na podzakresie II – po 16 minutach, bezobsługowa praca: na podzakresie I – 8 godzin, na podzakresie II – 24 godziny, podgrzanie badanego powietrza – od 5 do 50 °C, temperatura w termostatowej części przyrządu – od 30 do 40 °C.
Zestaw środków wskaźnikowych do GSA-12 Zestaw produkowany był przez PPH Polskie Odczynniki Chemiczne w Gliwicach. Były to odczynniki i elementy niezbędne do wykrywania fosforoorganicznych środków trujących. W skład kompletu wchodziły: preparat enzymatyczny, substrat chromogenny, taśma absorpcyjna, bufory, roztwory pomocnicze.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sygnalizatory skażeń