Tapageuse – francuskie awizo (kanonierka do zwalczania okrętów podwodnych) z okresu I wojny światowej i dwudziestolecia międzywojennego, jeden z 23 zbudowanych okrętów typu Ardent. Jednostka została zwodowana w 1917 roku w stoczni w Port-de-Bouc i w tym samym roku wcielono ją do służby w Marine nationale. W listopadzie 1942 roku „Tapageuse” znalazł się w składzie marynarki Wolnych Francuzów. Okręt został złomowany w 1944 roku.
Projekt i budowa Awiza typu Ardent (klasyfikowane też jako kanonierki do zwalczania okrętów podwodnych) zostały zamówione na podstawie wojennego programu rozbudowy floty francuskiej z 1916 i 1917 roku. Okręty były w zasadzie identyczne z awizami typu Friponne, różniąc się głównie rodzajem siłowni: jednostki typu Ardent wyposażono w maszyny parowe (w wielu przypadkach zdemontowanych z wycofanych ze służby torpedowców), a na kanonierkach typu Friponne zastosowano silniki wysokoprężne. Wszystkie miały kliprowe dzioby, różniąc się kształtem nadbudówek i wyposażeniem.
„Tapageuse” zbudowany został w stoczni w Port-de-Bouc. Stępkę okrętu położono w 1916 roku, a zwodowany został w 1917 roku.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był kanonierką przeznaczoną do zwalczania okrętów podwodnych (we Francji klasyfikowaną jako awizo 2. klasy). Długość całkowita kadłuba wynosiła 60,2 metra, szerokość 7,2 metra i zanurzenie 2,9 metra. Wyporność normalna wynosiła 310 ton, a pełna 410 ton. Okręt napędzany był przez dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy 1500–2200 KM, poruszające dwiema śrubami. Parę dostarczały dwa opalane węglem kotły systemu lub Normand. Maksymalna prędkość okrętu wynosiła od 14 do 17 węzłów. Okręt zabierał 85 ton paliwa, co pozwalało osiągnąć zasięg wynoszący 2000 Mm przy prędkości 10 węzłów.
Uzbrojenie kanonierki składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 100 mm M1897 L/45 i dwóch zrzutni bomb głębinowych.
Załoga okrętu liczyła 55 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba „Tapageuse” został wcielony do służby w Marine nationale w 1917 roku. Kanonierka służyła podczas wojny w Zatoce Biskajskiej i na Morzu Śródziemnym, operując w latach 1917–1918 na Morzu Egejskim. Między 1918 a 1920 rokiem jednostkę przebudowano na trałowiec, dodając do wyposażenia trał mechaniczny. Funkcję tę okręt pełnił w okresie międzywojennym do ataku Niemiec na Francję. W listopadzie 1942 roku „Tapageuse” wszedł w skład marynarki Wolnych Francuzów. Okręt został złomowany w 1944 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuskie trałowce Kategoria:Kanonierki typu Ardent Kategoria:Okręty zbudowane w Chantiers et Ateliers de Provence