Pąsogłówka (Purpureicephalus spurius) – gatunek średniej wielkości ptaka z podrodziny dam (Loriinae) w obrębie rodziny papug wschodnich (Psittaculidae). Zamieszkuje południowo-zachodnie wybrzeże Australii. Nie jest zagrożony.
Systematyka Pąsogłówka została opisana w 1820 roku przez Heinricha Kuhla, jako Psittacus spurius, w oparciu o okaz złowiony w Albany w Australii Zachodniej przez ekspedycję Nicolasa Baudina z lat 1801–1803 i zdeponowany w Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu. Obecnie gatunek ten umieszczany jest w monotypowym rodzaju Purpureicephalus. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Cała korona głowy karmazynowa; twarz i pokrywy uszne żółtawozielone; kark, grzbiet i pokrywy skrzydeł zielone; pióra lotne ciemne z pokrywami podskrzydłowymi i zewnętrznymi wstęgami w kolorze matowego błękitu; kuper i górne pokrywy ogona żółtawozielone; pióra boczne bladoniebieskie z białawym zakończeniem. Samice bardziej matowe; boki i pokrywy podogonowe zielone.
Długość ciała 36 cm, masa ciała 98–156 g.
Pożywienie Głównie nasiona eukaliptusów i traw oraz pąki liści. Czasami drobne owady i ich larwy.
Rozmnażanie Okres lęgowy: najczęściej sierpień – grudzień. Gniazdo: w wydrążonym pniu lub zagłębieniu wysoko na drzewie. Jaja: zazwyczaj 4–7. Wysiadywanie: około 20 dni.
Status zagrożenia i ochrona Gatunek pospolity, szeroko rozprzestrzeniony w swoim obszarze występowania. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje go za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako wzrostowy, gdyż postępująca degradacja środowiska powoduje powstanie nowych, dogodnych dla tego gatunku siedlisk.
Gatunek ten jest ujęty w II załączniku konwencji waszyngtońskiej (CITES).
Galeria
Przypisy
Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Papugi wschodnie Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1820 roku