Żylak iglasty, woszczyneczka iglasta (Mycoacia aurea (Fr.) J. Erikss. & Ryvarden) – gatunek grzybów z rzędu żagwiowców (Polyporales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Mycoacia, Meruliaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Gatunek ten opisał w 1828 roku Elias Fries, nadając mu nazwę Hydnum aureum. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadali mu John Eriksson i Leif Ryvarden w 1976 r.
Ma 21 synonimów. Niektóre z nich: Hericium nodulosum (Fr.) Nikol. 1956 Mycoacia stenodon (Pers.) Donk 1931 Phlebia aurea (Fr.) Nakasone 1997 Sarcodon stenodon (Pers.) Nikolajeva 1961 Sarcodontia stenodon (Pers.) Nikol. 1961 Steccherinum microcystidium (M.P. Christ.) M.P. Christ. 1960. Władysław Wojewoda w 2003 r. zaproponował nazwę żylak iglasty dla synonimu Phlebia aurea. Nazwa ta jest niespójna z obecną nazwą naukową. Internetowy atlas grzybów podaje nazwę woszczyneczka iglasta. W. Wojewoda nazwę woszczyneczka nadał rodzajowi Ceriporiopsis.
Morfologia Owocnik rozpostarty, przyrośnięty, świeży gąbczasty, potem błoniasty. Grzyb hydnoidalny o hymenium z cylindrycznymi kolcami o długości 2–4 mm i stożkowatym lub postrzępionym wierzchołkiem. Powierzchnia o barwie od kremowej do żółtawej, brzeg mniej lub bardziej włóknisty.
System strzępkowy monomityczny, strzępki ze sprzążkami, cienkościenne, o szerokości 2–3 µm, w rdzeniu kolców równoległe i często wystające jako małe pęczki. Wśród podstawek cystydiole. Cystyd brak. Podstawki maczugowate, 12–15 × 4–5 µm, z czterema sterygmami i sprzążką bazalną. Bazydiospory nieco kiełbaskowate, 3,5–5 × 1,5–2 µm, gładkie, cienkościenne, szkliste.
Występowanie i siedlisko Stwierdzono występowanie Mycoacia aurea w Ameryce Północnej i Południowej, Europie, Azji, Afryce i na Nowej Zelandii. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W 2003 r. W. Wojewoda przytoczył 5 stanowisk w Polsce. Bardziej aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. W Polsce podano jego występowanie w lasach na martwym drewnie drzew liściastych (olsza, leszczyna, topola osika), w innych krajach Europy na jodle pospolitej, dębach i sośnie.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Strocznikowate