Microweiseini – plemię chrząszczy z rodziny biedronkowatych i podrodziny Microweiseinae. Obejmuje 16 opisanych rodzajów.

Morfologia Chrząszcze o ciele długości poniżej 3,5 mm, w zarysie wydłużonym do owalnego, z wierzchu wyraźnie wypukłym, niemal zawsze wyraźnie owłosionym. Głowa ma czułki umieszczone przed oczami, zbudowane z od siedmiu do dziesięciu członów, z których co najmniej jeden ostatni tworzy niespłaszczoną buławkę. Frontoklipeus jest dobrze wykształcony i wokół panewek czułkowych wykrojony. Żuwaczki mają mole, ale pozbawione są zębów molarnych. Policzki otaczają szczęki i wargę dolną. Podpoliczki mają ujścia gruczołów podpoliczkowych. Przedplecze ma podgięcia pozbawione dołków na czułki. Również na spodzie tułowia i podgięciach pokryw brak jest dołków do chowania odnóży w stanie spoczynku. Przedpiersie może być z przodu uwydatnione, spłaszczone lub mocno zredukowane. Smukłe odnóża zwieńczone są trójczłonowymi lub czteroczłonowymi stopami. Odwłok ma pięć lub sześć widocznych na spodzie sternitów (wentrytów), z których piąty nie jest nigdy wyraźnie dłuższy od poprzedniego.

Rozprzestrzenienie Plemię kosmopolityczne, największą różnorodność rodzajową i gatunkową osiągające w Nowym Świecie. Większość przedstawicieli występuje w strefach tropikalnej i subtropikalnej. Tylko Paracoleopterus występuje na zachodzie Palearktyki, będąc tam jednak ograniczonym do regionu śródziemnomorskiego i zachodniej części Azji.

Taksonomia Do plemienia tego należy 16 rodzajów: Allenius Escalona et Ślipiński, 2012 †Baltosidis Szawaryn, 2021 Cathedrana Escalona et Ślipiński, 2012 Coccidophilus Brèthes, 1905 Gordoneus Escalona et Ślipiński, 2012 Hong Ślipiński, 2007 Microfreudea Fürsch, 1985 Microweisea Cockerell, 1903 Microcapillata Gordon, 1977 Nipus Casey, 1899 Paracoelopterus Normand, 1936 Paraphellus Chazeau, 1981 Parasidis Brèthes, 1915 Pharellus Sicard, 1928 Scymnomorphus Weise, 1897 Stictospilus Brèthes, 1925

Jako pierwszy takson rangi rodzinowej od rodzaju Microweisea utworzył Charles William Leng w swoim Catalogue of the Coleoptera of America, North of Mexico z 1920 roku. Wcześniej, w 1899 roku Thomas Lincoln Casey wprowadził plemię Pharini z rodzajami Pharus i Pharopsis. Chociaż plemię to zostało w 1962 roku zsynonimizowane z Microweiseini przez Roberta Pope’a, znaczeniowo bliżej mu Sticholotidini. W 1960 roku przez Hiroyukiego Kamiyę wprowadzone zostało plemię Sukunahikonini o nazwie wywodzącej się od rodzaju Sukunahikona, który to w 1985 roku Helmut Fürsch zsynonimizował ze Scymnomorphus. Microweiseini w bliskim współczesnemu sensie wprowadził do systematyki w 1977 roku Robert Gordon jako jedno z plemion Sticholotidinae obok m.in. Sukunahikonini. Praca Gordona i innych z 1989 roku wskazywała już jednak na tworzenie przez Microweiseini kladu z Carinodulini, Sikunahikonini i Serangiini, a nie ze Sticholotidini. W systematyce biedronkowatych z 2003 roku Christiana Duvergera podrodzina obejmująca te cztery plemiona nazwana została Scotoscymninae, a w późniejszych systemach Microweiseinae. W 2012 roku Hermes Escalona i Adam Ślipiński na podstawie wyników analiz filogenetycznych przeprowadzili rewizję Microweiseinae, m.in. synonimizując Sikunahikonini z Microweiseini. Według wyników tychże analiz Microweiseini stanowią grupę siostrzaną względem Serangiini, a Carinodulini zajmują pozycję bazalną w obrębie podrodziny.

Przypisy

Kategoria:Biedronkowate