Samorząd zawodu służby publicznej – ustawowe struktury środowiskowo-opiniodawcze powołane w strukturach sądownictwa, prokuratury i Urzędu Patentowego RPart. 265 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej ( z późn. zm.) dla niektórych urzędów/organów/stanowisk traktowanych jednocześnie jako zawody, stanowiące namiastkę ich samorządności. Do urzędów/organów/stanowisk tych należą: sędzia (i asesor sądowy) prokurator (i asesor prokuratury); patrz: Krajowa Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym referendarz sądowy kurator sądowy ławnik w sądzie powszechnym, Sądzie Najwyższym lub izbie morskiej; patrz: rada ławnicza ekspert (i asesor ekspercki) Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej.
Struktur takich nie powołano natomiast dla radców Prokuratorii Generalnej RP, legislatorów, asystentów sędziów, asystentów prokuratorów, aplikantów sędziowskich, prokuratorskich, referendarskich, kuratorskich, legislacyjnych i eksperckich, tłumaczy przysięgłych, doradców restrukturyzacyjnych, mediatorów, czy ławników w sądach wojskowych.
Charakterystyka Struktura taka grupuje wyłącznie określone osoby zatrudnione w hierarchicznych strukturach państwowych i jest ich integralną częścią podporządkowaną Ministrowi Sprawiedliwości (a w przypadku ekspertów i asesorów eksperckich – Prezesowi Urzędu Patentowego RP), nie posiadającą osobowości prawnej, odrębności organizacyjnej ani niezależności finansowej. Z wyjątkiem prokuratorów oraz kuratorów sądowych nie wyłania też organów władz krajowych. Jest to zaledwie środowiskowo-opiniodawcza reprezentacja danej grupy zawodowej, niemająca jakichkolwiek atrybutów władzy w odniesieniu do tej grupy, a jedynie wyrażająca jej wspólny głos w ramach określonej instytucji (odpowiednio: wymiaru sprawiedliwości, prokuratury lub Urzędu Patentowego RP), z której budżetu jest finansowana. Formą i uprawnieniami przypomina bardziej samorząd załogi przedsiębiorstwa państwowego, tyle że ograniczony do konkretnego urzędu/organu/stanowiska traktowanego jednocześnie jako zawód. Z powyższych względów nie można wówczas mówić o wyposażeniu w atrybuty niezależności samorządowej ani narzędzia niezbędne dla sprawowania pieczy nad zawodem, toteż — niezależnie od ceremonialnego tytułu „samorządu” — nie jest to samodzielny samorząd zawodu zaufania publicznego w rozumieniu art. 17 ust. 1 Konstytucji RP, lecz co najwyżej „innego rodzaju samorząd” w rozumieniu art. 17 ust. 2 oraz organizacji”a zawodowa w rozumieniu art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji RPPaństwo a samorządy zawodów zaufania publicznego..
Zobacz też Samorząd zawodu zaufania publicznego
Przypisy
Kategoria:Prawo publiczne *