Stanisław Rybka, ps. Myrius (ur. 13 listopada 1884, zm. 11 czerwca 1937 w Poznaniu) – pisarz, autor tekstów pieśni,
mały|Portret Stanisława Rybki z jego podpisempowstaniec wielkopolski.
Życiorys W czasie powstania wielkopolskiego miał rangę porucznika, a swoje przeżycia opisał w kilku publikacjach poświęconych przeżyciom powstańczym. Jego najpopularniejszą książką były wspomnienia o nazwie Zerwane pęta (1919). Stworzył również pieśni: Marsylianka wielkopolska, Hymn polski, Hymn Rzeczypospolitej Polskiej (Złamane berła…), powieść Słodycz Grzechu (1922) oraz sztukę teatralną Arlekin księcia Hackenkreuz (1925).
W okresie międzywojennym pracował dorywczo jako konsultant filmowy oraz statystował w filmie Odrodzona Polska (reż. Zygmunt Wesołowski, 1924). Był również konsultantem filmu o powstaniu wielkopolskim.
Zmarł 11 czerwca 1937 w szpitalu wojskowym w Poznaniu.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (20 lipca 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (24 grudnia 1928)M.P. z 1928 r. nr 297, poz. 732 „za zasługi, położone w powstaniu Wielkopolskiem”.
Pamięć W latach międzywojennych narodził się obraz Rybki jako mitomana, potwierdzony przez badaczy oraz współpowstańców. Według swojej relacji Rybka był głównym inicjatorem większości wydarzeń w Wielkopolsce, a nawet ich dowódcą. Mijało się to jednak z prawdą. W związku z tym doszło do konfliktów w Towarzystwie Powstańców i Wojaków, co doprowadziło do rozłamu na część niezgadzającą się z nim oraz na osoby gloryfikujące jego dokonania i współpracujące z władzami sanacyjnymi. Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy pisarze XX wieku Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1937