Sebastian Zagórski herbu Ostoja (ur. 1728) – ksiądz, jezuitaA. Filipowicz, Kazanie w oktawę solennej koronacji cudownego obrazu Najświętszej Marii Panny, Poczajów 1749, s. 5., minister i prefekt bursy muzyków, regens konwiktu w Łucku oraz misjonarz w ŁyścuNota biograficzna Sebastiana Zagórskiego, [w: L. Grzebień, Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1564–1995, Kraków 1996.].
Życiorys Sebastian Zagórski należał do rodu szlacheckiego pieczętującego się herbem Ostoja. Był synem Jana Stanisława Zagórskiego, podstolego wołyńskiego, dziedzica dóbr Potutorów i WołkowceUrzędnicy wołyńscy XIV–XVIII wieku, A. Gąsiorowski (red.), Kórnik 2007, s. 185–186. i Anny Ledóchowskiej. Do zakonu jezuitów wstąpił 23 IX 1744 w Krakowie. W latach 1757–1764 pełnił funkcję ministra i prefekta bursy muzyków, a następnie w latach 1762–1764 regensa konwiktu w Łucku. Był także misjonarzem w Łyścu w latach 1764–1773. Po kasacie zakonu został emerytem KEN.
Zobacz też Herb Ostoja Ród Ostojów (Mościców)
Przypisy
Bibliografia L. Grzebień, Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1564–1995, Kraków 1996. A. Filipowicz, Kazanie w oktawę solennej koronacji cudownego obrazu Najświętszej Marii Panny, Poczajów 1749. Urzędnicy wołyńscy XIV–XVIII wieku, A. Gąsiorowski (red.), Kórnik 2007, s. 185–186. K. Niesiecki, Herbarz polski (wyd.) J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839–1845, t. X, s. 23, t. XI, s. 485.
Sebastian Zagórski Kategoria:Urodzeni w 1728 Kategoria:Zmarli w XVIII wieku Kategoria:Polscy jezuici (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy misjonarze jezuiccy