Ludwik Emil Józef Dujanowicz (ur. 22 marca 1897 we Lwowie, zm. po 1945) – kapitan Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 22 marca 1897 we Lwowie, w rodzinie Grzegorza, adiunkta podatkowego w urzędzie podatkowym w Oświęcimiu i Henryki z Palatzkich. Ukończył czteroklasową szkołę powszechną w Oświęcimiu, a następnie sześć klas w c. k. Gimnazjum w Bochni. 1 września 1913 wstąpił do Szkoły Kadetów Piechoty we Lwowie. Po trzech latach zakończył naukę zdanym egzaminem maturalnym i został przyjęty do Technicznej Akademii Wojskowej w Mödling – Klasa Pionierów w Hainburgu. W czasie I roku szkolnego nauka została mu przerwana, mianowany chorążym piechoty ze starszeństwem z 1 września 1916 został wcielony do Pułku Piechoty Nr 57 i przydzielony do kadry tego oddziału w Przerowie na Morawach. 4 października 1916 na czele kompanii marszowej pułku udał się na front rosyjski. W kwietniu 1917 razem z pułkiem został skierowany na front włoski. W październiku 1918 razem z innymi Polakami – żołnierzami Pułku Piechoty Nr 57 wrócił do Tarnowa. Wstąpił do polskiego 57 Pułku Piechoty Ziemi Tarnowskiej (późniejszego 16 Pułku Piechoty) i objął funkcję adiutanta II batalionu. 16 stycznia 1919 został przeniesiony do Pułku Piechoty Ziemi Bocheńskiej w Bochni (późniejszego 15 Pułk Piechoty), w którym pełnił obowiązki II adiutanta. 13 marca tego roku jako adiutant I batalionu 15 pp majora Józefa Wolfa wyruszył na odsiecz Lwowa. Wziął udział we wszystkich walkach 15 pp z Ukraińcami, a później bolszewikami. W 1919 pod Dołhomościskami został kontuzjowany. Wyróżnił się męstwem 4 i 5 sierpnia 1920 dowodząc 9. kompanią w boju pod wsią Piszcza oraz 20 sierpnia pod Nasielskiem i 5 września w bitwie pod Stepankowicami. 4 grudnia 1920 Naczelny Wódz Józef Piłsudski udekorował go Orderem Virtuti Militari.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w macierzystym pułku, który stacjonował w Dęblinie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 2236. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1930 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do 29 Baonu Odwodowego w Suwałkach na stanowisko dowódcy kompanii. W marcu 1931 został przeniesiony z KOP do 55 Pułku Piechoty w Lesznie. Z dniem 1 października 1932 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII, a z dniem 31 maja 1933 przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Jarocin. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.
W kwietniu 1933 rozpoczął praktykę w Kasie Chorych w Rawiczu. W lipcu tego roku został zatrudniony w Kasie Chorych w Lesznie na stanowisku biuralisty. Z dniem 1 października 1933 miał być zwolniony z tego stanowiska. W kwietniu 1938 mieszkał w Lesznie przy ul. Starozamkowej 25. Z dniem 1 lipca 1938 został przeniesiony z Ubezpieczalni Społecznej w Lesznie do Ubezpieczalni Społecznej w Wejherowie.
We wrześniu 1939 walczył w obronie wybrzeża dowodząc kompanią ochotniczą z Wejherowa (nazywaną również Wejherowską Ochotniczą Kompanią Harcerską). 9 września został kontuzjowany. Dostał się do niemieckiej niewoli. W niewoli był maltretowany przez Niemców. 13 czerwca 1940 został przeniesiony z Oflagu II A Prenzlau do Oflagu VII A Murnau. Po zakończeniu II wojny światowej wrócił do kraju i został zarejestrowany w Rejonowej Komendzie Uzupełnień Bochnia jako kapitan..
Był żonaty z Remisławą, z którą miał syna Antoniego (ur. 3 marca 1922, zm. 4 marca 1991). Żona i syn walczyli w ochotniczej kompanii harcerskiej. Podpułkownik dyplomowany Marian Sołodkowski awansował Antoniego Dujanowicza na plutonowego.
Ordery, odznaczenia i odznaki Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1812 – 27 listopada 1920 przez dowódcę 3 Armii (zatwierdzone przez Naczelnego Wodza 28 lutego 1921) Krzyż Walecznych Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości odznaka pamiątkowa „Orlęta” odznaka pamiątkowa Gwiazda Przemyśla odznaka pamiątkowa Dowództwa Wojsk Polskich Wschód Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Krzyż Wojskowy Karola
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jeńcy Oflagu VII A Murnau Kategoria:Kapitanowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Wejherowem Kategoria:Obrońcy Gdyni (1939) Kategoria:Obrońcy Kępy Oksywskiej (1939) Kategoria:Odznaczeni Gwiazdą Przemyśla Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową „Orlęta” Kategoria:Oficerowie piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Oficerowie 15 Pułku Piechoty „Wilków” Kategoria:Oficerowie 55 Poznańskiego Pułku Piechoty Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Nieznana data śmierci