Kościeniewicze (; ) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim. W 2019 roku liczyła 107 mieszkańców. Wchodzi w skład sielsowietu Ludwinowo.

Dawniej używana nazwa – Kościeniewicze Wilejskie.

Historia Pierwsza pisemna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1472 roku. W 1652 roku majątek Kościeniewicze został zapisany zakonowi jezuitów przez członka tego zgromadzenia o. Pawła Laskowskiego SJ. W późniejszym czasie dobra przeżywały trudny okres w czasie wojen moskiewskich. W 1661 otwarto stację misyjną jezuitów. W 1662 r. rozpoczęto budowę drewnianej świątyni św. Ignacego Loyoli, a w 1763 roku budowę kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Dobra jezuickie przeszły na własność Aleksandra Horaina.

W wyniku II rozbioru Polski w 1793 r. Kościeniewicze znalazły się w granicach Imperium rosyjskiego, w powiecie wilejskim guberni wileńskiej. W 1866 r. w miasteczku było 10 domów i 96 mieszkańców. W dwudziestoleciu międzywojennym miejscowość leżała w Rzeczypospolitej Polskiej, była centrum gminy powiatu wilejskiego w województwie wileńskim.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 208 osób, 166 było wyznania rzymskokatolickiego, 12 prawosławnego a 30 mojżeszowego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Było tu 38 budynków mieszkalnych. W 1931 w 47 domach zamieszkiwało 247 osób.

Wierni należeli do miejscowej parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Krzywiczach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Krzywiczach i Okręgowy w Wilnie; mieścił się tu urząd pocztowy obsługujący znaczną część gminy.

Po agresji ZSRR na Polskę Kościeniewicze weszły w skład BSRR. Od czerwca 1941 r. do lipca 1944 r. Kościeniewicze znajdowały się pod okupacją niemiecką. W latach 1940–2013 wieś była centrum sielsowietu Kościeniewicze.

Zabytki Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

Parafia rzymskokatolicka Parafia leży w dekanacie wilejskim archidiecezji mińsko-mohylewskiej. W 1662 roku jezuici rozpoczęli budowę drewnianego kościoła św. Ignacego Loyoli, a w 1763 r. budowę murowanej świątyni Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. 15 grudnia 1942 roku Niemcy zastrzelili w kościele proboszcza ks. Antoniego Żemło.

Transport Wieś położona 24 km na północny wschód od Wilejki, 95 km od Mińska, przy drodze republikańskiej R29.

Przypisy

Bibliografia Strona radzima.org Strona radzima.net

Strona vedaj.by

Kategoria:Wsie w rejonie wilejskim Kategoria:Wsie jezuitów