Krystyna Piotrowska (ur. 1949 w Zabrzu) – polska artystka wizualna, graficzka, autorka filmów i instalacji, kuratorka wystaw. mały|Szkoła grafiki Forum przygotowuje wystawę w Muzeum w Malmö w 1987 roku. Siedzący od lewej: Krystyna Pietrowska, Bertil Lundberg ...
Edukacja Dzieciństwo spędziła na Śląsku. W latach 1966–1972 studiowała na Wydziale Architektury Wnętrz w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W latach 1972–1975 na Wydziale Grafiki w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. A w latach 1985–1990 studiowała w Grafik Skolan Forum w szwedzkim Malmö, gdzie doskonaliła techniki warsztatowe w pracowni Bertila LundbergWikimedia Commons.
Twórczość We wczesnym etapie twórczości Piotrowska zajmowała się głównie grafiką. Podstawowym motywem jej prac był autoportret i portret. Z fotograficznym realizmem przenosiła wizerunki swojej twarzy ze zdjęć na kamień litograficzny. Możliwość multiplikowania odbitek graficznych pozwoliło jej na przetwarzanie wydrukowanych twarzy, cięcie, sklejania na nowo, dodawanie nowych fragmentów innych twarzy. Powstały grafiki, na których na wzór policyjnych rejestrów stworzyła zestawy oczu, nosów i ust oraz innych części ciała. Matryca graficzna służyła jej nie tylko do odbijanie prac, ale pozwalała na eksperymenty z procesem graficznym.
W latach 1978–1984 prowadziła w Poznaniu Galerię ON (od 1980 razem z Izabellą Gustowską). Gdzie odbyły się jedne z pierwszych wystaw feministycznych, w których brały udział kobiety-artystki. Była współinicjatorką i organizatorką pierwszej (i jak dotąd ostatniej) wystawy Marcela Duchampa w Polsce, która odbyła się w Galerii ON w 1980 roku i w Galerii Studio w Warszawie w 1981 roku.
Po wprowadzeniu stanu wojennego razem z mężem Grzegorzem Gaudenem w 1984 wyemigrowała do Szwecji. W Szwecji dalej zajmowała się grafiką i na bazie technik, które opanowała, tworzyła monumentalne prace na płytach aluminiowych.
W 2001 wróciła z emigracji do Polski i zamieszkała w Warszawie, gdzie mieszka do dzisiaj.
Od 2006 do 2012 była inicjatorką i kuratorką cyklu wystaw „Projekt Próżna”. Wystawy te poruszały tematy polsko-żydowskiej historii, zagłady i antysemityzmu. Odbywały się w opuszczonych kamienicach przy ul. Próżnej w Warszawie, jedynej ulicy która ocalała z warszawskiego getta. Tam pokazała swoje pierwsze instalacje: Luli,Luli, Karp, Dywan, Le Palais, a także filmy Joga1, Joga 2, Lekcja polskiego, Dybuk. Na 40-lecie antysemickiej nagonki i masowej emigracji Żydów z Polski nakręciła dwuekranowy film Wyjechałem, wyjechałam z Polski bo....
W 2008 powstała praca Dywan w tworzeniu, której po raz pierwszy wykorzystała ludzkie włosy. Włosy na długie lata stały się głównym medium używanym przez artystkę.
Przez 6 lat wykładała grafikę na Summer Academy of Art w Salzburgu.
Jej twórczości dotyka głównie tematu identyfikacji, pamięci, przemijania, tożsamości żydowskiej.
Wybrane wystawy 2022 – Krystyna Piotrowska. Studium, Galeria Studio, Warszawa 2022 – Córka myśliwego, Galeria Wizytująca, Warszawa 2021/22 – Patrz mi w oczy, Galeria Biała, Lublin 2017 – Jest czego nie ma, PGS Sopot 2013 – Jej włosy, MOCAK, Kraków 2012 – Riflessi, Instytut Polski w Rzymie 2011 – Złote włosy Małgorzaty, BWA Poznań, Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”, Toruń 2011 – Historia w sztuce, MOCAK, Kraków 2008 – Dokument podróży, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa; Galeria Wizytująca, Warszawa 2008 – Moja, twoja, prawa, lewa strona, Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa 2005 – Otwarta Pracownia, Kraków 2005–2012 – Projekt Próżna, Warszawa 1998 – Graficy, wystawa grafiki artystów polonijnych, Zachęta, Warszawa 1997 – Fragmenty kolekcji. Grafika, Galeria Kordegarda, Warszawa 1996 – Konsthallen, Tomelilla, Szwecja 1994 – Muzeum Sztuki Współczesnej, Radom; „Izabella Gustowska. Krystyna Piotrowska. Reflection”, Konsthallen, Lund, Szwecja 1991 – Grafiska Sällskapet, Sztokholm, Szwecja 1988 – Lang Gallery, Malmö, Szwecja 1987 – Galeria Wielka 19, Poznań 1986 – Grafiska Sallskapet, Sztokholm, Szwecja 1981 – Galeria Studio, Warszawa 1978 – BWA, Poznań; BWA, Zielona Góra; Galeria Foto – Medium – Art, Wrocław 1977 – Galeria ON, Poznań; Galeria Kalambur, Wrocław
Odznaczenia W 2025 została wyróżniona Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Nagrody, wyróżnienia, stypendia 1977 – Stypendium Rządu Francuskiego 1978 – 8. Nagroda, Międzynarodowe Biennale Grafiki, Frechen 1979 – Prix d’Achat na Międzynarodowym Biennale Grafiki w Lublanie 1988 – Ellen Trotzig Stypendium, Szwecja 1989 – Nagroda Jury, Międzynarodowe Biennale Grafiki, Ljubljana 1990 – Nagroda Kulturalna miasta Lund 1991 – Nagroda Jury, Międzynarodowe Biennale Grafiki, Sapporo 1991 – Wyróżnienie, Międzynarodowe Biennale Grafiki, Bharat Bhavan, Indie 1992 – Nagroda i Medal, V Międzynarodowe Triennale Rysunku, Wrocław 1993 – 1. Nagroda, Międzynarodowe Biennale Grafiki, Sapporo 1994 – 1. Nagroda, I Biennale Autoportretu, Radom 1997 – Nagroda Regulaminowa, Integrafia, Katowice 2000 – Nagroda Regulaminowa, Integrafia, Katowice 2005 – Nagroda Klubu Krytyki Artystycznej Galerii Pokaz, Warszawa
Prace w zbiorach MOCAK – Muzeum Sztuki Współczesnej, Kraków Centrum Sztuki Współczesnej – Znaki Czasu, Toruń Muzeum Narodowe – Warszawa, Poznań, Wrocław Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Łódź Muzeum Sztuki Współczesnej, Radom Muzeum Miejskie, Zabrze Victoria and Albert Museum, Londyn Alvar Aalto Musueum, Jyväskylä (Finlandia) Moderna Museet, Sztokholm (Szwecja) Muzeum Sztuki – Malmö, Göteborg, Norrköping, Kristianstad (Szwecja) Muzeum Sztuki Współczesnej, Sapporo (Japonia)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Zabrzu Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Polscy artyści współcześni Kategoria:Polscy graficy Kategoria:Urodzeni w 1949