Olga Katarzyna Lewicka (ur. 1975 we Wrocławiu) – polska malarka i nauczycielka akademicka. Zajmuje się także peformensem, tworzeniem instalacji oraz pisaniem książek i tekstów o sztuce. Od 2015 r. uczy na Akademii Sztuki w Szczecinie. Podejmuje tematy m.in. z zagadnienia utopii politycznych, retoryki obrazu i abstrakcji. W swoich pracach odwołuje się także do tematyki z zakresu filozofii, historii sztuki czy problematyki dzieł sztuki.
Życiorys i twórczość
Kariera Urodziła się w 1975 roku we Wrocławiu. Studiowała filologię germańską, filologię polską oraz filozofię na Uniwersytecie Wrocławskim. W latach 1999–2002 jako stypendystka programu Deutsche Forschungsgemeinschaft przebywała we Frankfurcie nad Odrą.
W 2003 roku obroniła doktorat z kulturoznawstwa na temat dekonstrukcji i twórczości Jacksona Pollocka na Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie. W 2004 roku obroniła dyplom z dziedziny malarstwa na Wydziale Malarstwa i Rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Jej promotorem był malarz i wykładowca Andrzej Klimczak – Dobrzaniecki. Swoją pracę dyplomową artystka zatytułowała 2856 (co odnosiło się do numeru jej indeksu na uczelni). W tej instalacji zestawiła czarno-białe portrety Martina Kippenbergera, Rrose Sélavy oraz Sore Lepetty (będącej ukrytym autoportretem autorki) z kilkunastoma obrazami pokrytymi silikonowym pismem. Instalację dopełniała ścieżka dźwiękowa składająca się ze zmiksowanym piosenek Madonny i wykładu filozofa Theodora W. Adorno.
W 2005 artystka otrzymała Grand Prix Konkursu Gepperta za instalację malarską Suede peek-a-boo-toe pump with Swarovski-crystal-encrusted heel (co po polsku znaczy Zamszowy pantofel na obcasie inkrustowanym kryształem Swarovskiego). W 2010 została stypendystką programu Ministra Kultury Młoda Polska, a w 2014 stypendystką niemieckiego programu Stiftung Kunstfonds. Od 2015 r. prowadzi jedną z Pracowni Obrazu znajdujących się na Wydziale Malarstwa i Nowych Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie. W 2020 r. uzyskała tytuł doktora habilitowanego w dziedzinie sztuki.
Twórczość Zwróciła uwagę krytyków sztuki serią obrazów-pism, tworzonych za pomocą białego silikonu nakładanego na białe tło. Biały silikon zlewa się z białym tłem, a napisy z wypowiedzi o sztuce czy esejów są możliwe do odczytania dzięki rzucanemu światłocieniowi. W swojej sztuce wyraźnie sprzeciwia się rozdziałowi zagadnień i problemów malarskich od problemów konceptualnych i politycznych. Używa abstrakcyjnych form do opisywania zglobalizowanego społeczeństwa, władzy czy ciemnych wizji przyszłości.
Wybrane wystawy Indywidualne:
Nic za darmo, Klub pod Kalamburem, Wrocław (1998) Moje obrazy same się bronią, Akademia Sztuk Pięknych, Wrocław (1999) Sztuka importowana, Festiwal Sztuki „Space”, Poznań (2002) Les connaisseurs, Galeria Entropia, Wrocław (2003) 2856, Muzeum Narodowe, Wrocław (2004) Showdown, Galeria Okna w CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa (2005-2006) Wielkoformatowa Abstrakcja Przeciwko Teorii i Polityce, Galeria Entropia, Wrocław (2006) Chmuralność, Gdańska Galeria Miejska, Gdańsk (2018)
Zbiorowe:
AfterAids, Galeria Entropia, Wrocław (2003) Star w ramach wystawy gegenwartig:SELBST,INSZENIERT, Hamburger Kunsthalle, Hamburg (2004) Force & Grace, w ramach wystawy Spojrzenia, Galeria Zachęta, Warszawa (2007) Kreatywne Stany Chorobowe, Galeria Miejska Arsenał, Poznań (2019)
Publikacje Książki:
Panorama. Materials for Mapping a Prospective All-Embracing Structure (2011) Cloudility (2016)
Przypisy
Kategoria:Polscy malarze współcześni Kategoria:Polscy artyści współcześni Kategoria:Polscy performerzy Kategoria:Urodzeni w 1975 Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Sztuki w Szczecinie