Karol Myrek (ur. 27 marca 1886 w Piaskach Wielkich, zm. ok. 1964 w Krakowie) – pułkownik Wojska Polskiego, od sierpnia 1945 pełnomocnik Rządu RP w Legnicy.
Życiorys Pochodził z chłopskiej rodziny. Jego ojcem był Wojciech Myrek. W 1908 roku wstąpił do armii austro-węgierskiej, w której szeregach walczył we Włoszech. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, które ukończył w 1914 r. z tytułem magistra prawa. Po zakończeniu I wojny światowej dołączył do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako adiutant. W 1932 dosłużył się stopnia pułkownika. Podczas kampanii wrześniowej był dowódcą obrony artyleryjskiej Krakowa, a następnie dowódcą artylerii ośrodka trzeciego. 20 września przedostał się z Polski do Węgier, gdzie pozostał do zakończenia wojny.
Od 14 sierpnia do grudnia 1945 roku pełnił stanowisko pełnomocnika Rządu RP na obwód XXI – miasto Legnicę, co odpowiadało dzisiejszemu stanowisku prezydenta miasta. We wrześniu tego samego roku, mianował na swojego zastępcę Władysława Dybowskiego. Powodem odwołania Myrka ze stanowiska była jego krytyka wobec radzieckich władz miasta.
Upamiętnienie W Legnicy znajduje się ulica płk. Karola Myrka.
Zobacz też
Prezydenci Legnicy
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Marek Żak, SPÓR O NIEMIECKIEGO KSIĘDZA. O życiu religijnym legnickiej wspólnoty katolickiej w latach 1945-1946
Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Pułkownicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Zmarli w 1964 Kategoria:Oficerowie 3 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów Kategoria:Prezydenci Legnicy Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Wojskowi związani z Legnicą Kategoria:Wojskowi związani z Krakowem