Dendrolaelaspis – rodzaj roztoczy z kohorty żukowców i rodziny Digamasellidae.
Morfologia Pajęczaki o ciele podzielonym na gnatosomę i idiosomę. Gnatosoma ma pięcioczłonowe nogogłaszczki z członem ostatnim zaopatrzonym w dwuwierzchołkowy pazurek. Szczękoczułki są niezmodyfikowane. Idiosoma od wierzchu nakryta jest dwoma wyraźnie oddzielonymi tarczkami: podonotalną (prodorsum) nad podosomą i opistonotalną (postdorsum) nad opistosomą. W zarysie tylny brzeg idiosomy jest dwupłatowaty, co wyraźnie odróżnia ten rodzaj od Orientolaelaps, Pontiolaelaps, Insectolaelaps i Multidendrolaelaps. Na spodzie opistosomy tarczki brzuszna i analna zlane są w tarczkę wentro-analną. Pierwsza para szczecinek wentralnych rzędu zewnętrznego leży na niezesklerotyzowanym oskórku przed przednią krawędzią tejże tarczki. Odbyt jest niepowiększony i zajmuje mniej niż piątą część długości tarczki wentro-analnej. Odnóża czwartej pary mają sześć lub osiem szczecinek na kolanach i goleniach.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1975 roku przez Everta E. Lindquista w randze podrodzaju w obrębie rodzaju Dendrolaelaps. Gatunkiem typowym został wyznaczony Digamasellus angulosus, opisany w 1936 roku przez Carla Willmanna. Do rangi osobnego rodzaju wyniesiony został w 1980 roku przez Jurija Szczerbaka.
Do rodzaju tego należy 19 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Digamasellidae