Jan Władysław Zamorski (ur. 19 marca 1949 w Darłowie) – polski żeglarz, kapitan jachtowy i pisarz marynista; doktor nauk przyrodniczych, geolog morza.

Życiorys Rodzina Syn oficera Polskiej Marynarki Handlowej inż. mech. Kazimierza Zamorskiego i Stefanii Szpitalnej-Mazurkiewicz. Wnuk inż. dypl. architekta Władysława Jana Zamorskiego, kapitana artylerii fortecznej c.k. w Krakowie, założyciela w 1925 r. oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego w Przemyślanach. Wnuk po kądzieli mec. Franciszka Szelewskiego, prezesa Państwowej Izby Notarialnej we Lwowie. Prawnuk sędziego Karola Schweitzera – prezesa Wyższego Sądu Krajowego Królestwa Galicji i Lodomerii we Lwowie.

Jan Zamorski dwukrotnie zawarł związek małżeński: z dr biochemii Barbarą Skrobisz i z Jolantą Zawadą. Jest ojcem czworga dzieci: Maury (1972), Zuzanny (1978), Witolda (1983) i Jakuba (1988). W 1993 wyemigrował do Kanady. Jest obywatelem Polski i Kanady.

Edukacja Absolwent Liceum Ogólnokształcącego nr I w Gdyni-Orłowie, w klasie łacińskiej. W latach 1966–1971 studiował geologię na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego i religioznawstwo na Wydziale Historyczno-Filozoficznym tamże. W 1972 obronił pracę magisterską pt. „Budowa geologiczna struktury Drawno” u prof. dr hab. Józefa Oberca. W 1991 obronił dysertację doktorską z zakresu geologii morza pt. „Struktury sedymentacyjne współczesnych osadów brzegowych i płytkomorskich Morza Bałtyckiego”. Promotorem w przewodzie doktorskim był prof. dr hab. Roman Racinowski.

Osiągnięcia naukowo-badawcze Dr Jan W. Zamorski pracował jako geolog morza, a także pisarz i publicysta. Był adiunktem w Państwowym Instytucie Geologicznym w Warszawie, w Oddziale Geologii Morza w Sopocie. Jest wynalazcą i konstruktorem łapaczek sedymentologicznych i próbników do uzyskiwania z mórz próbek osadów dennych o nienaruszonej strukturze oraz próbek saltujących osadów eolicznych. Zostały one zastosowane pierwszy raz w Polsce w strefie brzegowej Bałtyku. Autor kilkudziesięciu publikacji naukowych i dokumentacji geologicznych z zakresu sedymentologii, stratygrafii, geologii złóż, kartografii geologicznej, hydrogeologii i geologii inżynierskiej. Prace te były publikowane w „Przeglądzie Geologicznym”, „Kwartalniku Geologicznym” i w materiałach archiwalnych PIG oraz przedsiębiorstw hydrogeologicznych we Wrocławiu i Gdańsku.

Dokonania w poszczególnych dziedzinach Stratygrafia: oznaczenie ok. 300 gatunków fauny przewodniej z otworów naftowych do 5,5 tys. metrów głębokości na strukturze Drawno – Nizina Szczecińska (1970–1972). Oznaczenie fauny trylobitów i orthocerasów ordowiku i syluru w płn. Appalachach w Etobicoke Creek w Ontario (1994–1995). Geologia dynamiczna: rozpoznanie tektoniki solnej na strukturze Drawno – Nizina Szczecińska (1972). Hydrogeologia: dokumentowanie zasobów wód podziemnych z utworów czwartorzędowych, trzeciorzędowych, kredowych i triasowych dla Dolnego i Górnego Śląska, ziemi lubuskiej, Jury Częstochowsko-Krakowskiej i Pomorza Gdańskiego (1972–1976). Geologia inżynierska: oznaczanie wytrzymałości gruntów dla posadawiania obiektów budowlanych: Gdańsk Port Północny, Elektrownia Dolna Wisła Kwidzyń-Gniew, Port Ustka, Obwodnica Trójmiasta (1976–1978). Geologia naftowa Morza Północnego: studium dla Intermorgeo Leningrad (1978). Geologia morza: badanie struktur sedymentacyjnych osadów strefy brzegowej i płytkomorskiej Morza Bałtyckiego (1978–1986). Geologia złóż: oszacowanie zasobów kruszywa naturalnego na Ławicy Słupskiej (1984); piasków magnetytowych islandzkiego fiordu Hafnarfjörður (1981). Kartografia geologiczna: opracowanie szczegółowej Mapy Geologicznej Polski w skali 1:50 000, ark. Rumia i Chwaszczyno (1987–1993).

Twórczość literacka i wydawnicza Jako prezes oficyny White Red Anchor Publishing w Toronto, Jan W. Zamorski był wydawcą i redaktorem naczelnym magazynów żeglarskich „Białe Żagle” (1997–2000) i „Nasze Żagle” (2000–2014) oraz magazynu społeczno-kulturalnego „PL” (2004–05). Autor artykułów dla wydawanego w Toronto dziennika „Gazeta” i periodyka „Polonez”. Autor powieści, opowiadań, szkiców historycznych oraz wydawnictw leksykalnych. w polskiej i angielskiej wersji językowej: 10 lat PKJK White Sails Toronto, White Red Anchor Publishing, 68 stron, Toronto 2008 Z Marią przez życie i oceany, czyli opowieści kpt. Ludomira Mączki, White Red Anchor Publishing, 512 s., Toronto 2010 Wspomnienia admirała Romualda Nałęcz-Tymińskiego oraz zarys 1000-letniej historii polskiego oręża na morzu, tom I i II, 1200 s., Toronto 2014 Żeglarstwo Polonijne na Świecie, White Red Anchor Publishing, 250 s., Toronto 2015 Wagner Sailing Rally 2015, British Virgin Island, 56 s., WRA Publishing, Toronto, 2015 Yacht Klub Polski Toronto 2011–2016, White Red Anchor Publishing, 72 s., Toronto 2016 1st Polish Independence Regatta Niepodległa, WRA Publishing, 46 s., Toronto, 2018 Ludek – żeglarz absolutny, wyd. Andrzej Kowalczyk – Agde (Francja), 2018 Wybitni Kanadyjczycy polskiego pochodzenia, WRA Publishing, 67 s., Toronto 2019 Wierni do krwi, White Red Anchor Publishing, 300 s., Toronto 2019 Święte miejsca i dzieła Polaków, II tomy, WRA Publishing, 650 s., Toronto 2020 Wybitni Amerykanie polskiego pochodzenia, WRA Publishing, 390 stron, Toronto 2021.

Działalność społeczna W marcu 1968 r. był jednym z przywódców strajku studenckiego na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu Wrocławskiego. Prezes NOT w Oddziale Geologii Morza IG w Sopocie. W latach 1980–1989 przewodniczący KZ NSZZ Solidarność w OGM Sopot, w małym zakładzie, który był jednym z najdłużej strajkujących podczas stanu wojennego na Wybrzeżu. Wicekomandor YK „Hydropol” w Gdańsku (1976–1980) i członek YK Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte w Gdańsku Stogach (1981–1988).

W Kanadzie – współzałożyciel i komandor Polsko-Kanadyjskiego Yacht Clubu „Biały Żagiel” w Toronto (1998–2000). Współzałożyciel i wicekomandor Polish Yachting Association of North America w Chicago (1997–2000). W 2011 komandor-założyciel Yacht Clubu of Poland Toronto, zarejestrowanego w Warszawie jako Yacht Klub Polski Toronto.

Jako kierownik wyszkolenia żeglarskiego (w latach 1976–2019) wykształcił tysiące adeptów żeglarstwa w Polsce i w Kanadzie. Twórca Zamorskiej Szkoły Kapitanów w Toronto, która wyedukowała kilkudziesięciu kapitanów jachtowych i sterników morskich. Wiceprezes Polsko-Kanadyjskiego Stowarzyszenia „Pamięć i Prawda” i organizator umieszczenia w Toronto 200-letniej Polonijnej Kapsuły Czasu. W latach 2001–2005 nawigator w pomocniczym oddziale ratunkowym kanadyjskiej Straży Wybrzeża (Coast Guard) w Pickering.

Rejsy i wyprawy W latach 1953–2018 Jan W. Zamorski pływał po 35 morzach i dwóch oceanach. Jako załogant, organizator, pasażer, I oficer, kapitan oraz kierownik naukowy przepłynął ponad 150 tys. mil morskich odwiedzając ok. 60 państw i ok. 110 wysp, zawinął do ok. 310 portów. Dokonał tego na ponad 90 różnych jachtach, statkach i okrętach, m.in.: s/s Rusałka (1967), m/s Huta Łabędy (1968), m/s Ziemia Mazowiecka (1969), STS Generał Zaruski (1979), s/y Wiatr (1980, egzamin na sternika morskiego), s/y Wołodyjowski (1981), s/y Zbigniew Boliński (1985), ORP Heweliusz, ORP Arctowski, ORP Kopernik (1985–90), s/m Armenia (1986), STS Henryk Rudkowski (1988), s/y Wojewoda Koszaliński (1989–1990), s/y Sopot (1998), s/y Obssesion (1999), s/y Secret Scherer (ex-Fazisi) (2000), s/y Capsis (2001–2002), s/y Julianna (2003), m/s Capt. Henry Jackman (2003), s/y Phalarope (2006–2009, 2012, 2018), s/y Aldebaran (2015) i s/y Jane (2016).

Ważniejsze sukcesy sportowe Pierwsze polskie przejście Jaskini Hruszowskiej na Słowacji (1976); I miejsce w Regatach o Puchar YK „Hydropol” Gdański, Jez. Gowidlińskie, Omega (1977); I miejsce w Regatach o Puchar Ambasadora RP w Kanadzie, Jez. Ontario, Viking (2001); I miejsce w Regatach o Puchar Żywca, Jez. Ontario, C&C – 34’ (2009).

Wyróżnienia i odznaczenia Janowi Zamorskiemu przyznano odznaczenia za propagowanie kultury marynistycznej i tradycji Marynarki Wojennej RP na Obczyźnie oraz za zasługi dla polskiego i polonijnego żeglarstwa w Polsce i Ameryce Północnej:

odznaka Orła Białego garnizonu miasta Gdyni; złota odznaka PZŻ (1957), medal 90-lecia PZŻ, medal 95-lecia PZŻ; medal brązowy oraz złote odznaki jubileuszowe 85-lecia i 90-lecia Yacht Klubu Polski; srebrny medal „90 Years of Royal Canadian Legion”, złoty medal RCL.

Przypisy

Kategoria:Polscy geolodzy Kategoria:Polscy żeglarze Kategoria:Pisarze maryniści Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Pracownicy Państwowego Instytutu Geologicznego Kategoria:Ludzie sportu związani z Darłowem Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Ludzie urodzeni w Darłowie