Waldemar Voisé (ur. 18 lipca 1920 we Lwowie, zm. 11 listopada 1995 w Warszawie) — polski historyk nauki i kultury, filozof, prawnik, muzykolog, poliglota.
Życiorys Urodził się 18 lipca 1920 we Lwowie, tam pobierał pierwsze nauki oraz rozpoczął studia w 1939 na wydziale prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza. W czasie okupacji brał udział w tajnych studiach, pracował jako robotnik w piekarni oraz był "karmicielem wszy" w Instytucie Biologicznym.
Po wojnie w 1945 został asystentem na Uniwersytecie Jagiellońskim i w następnym roku uzyskał doktorat z historii nauk politycznych. Od 1945 do 1950 był adiunktem na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Równocześnie studiował filozofię otrzymując dyplom w 1950. Również studiował muzykologię w Poznaniu. Stypendysta w 1959 École des hautes études w Paryżu.
Był wśród organizatorów Zakładu Historii Nauki PAN w Warszawie, przekształconej następnie w Instytut Historii Nauki.
Był współzałożycielem a następnie sekretarzem naukowym "Kwartalnika Historii Nauki i Techniki", jak również redaktorem naczelnym "Studiów i Materiałów z Dziejów Nauki Polskiej".
W 1972 został profesorem zwyczajnym. Wykładał w latach 1951–1977 na Uniwersytecie Warszawskim oraz gościnnie we Wrocławiu: historię filozofii, logikę oraz historię nauk społecznych.
Żonaty z Zofią Bilczyńską, miał dwóch synów: Roberta i Krzysztofa. Zmarł 11 listopada 1995 w Warszawie.
Wybrane publikacje
Jan Ostroróg – wybitny pisarz polityczny polskiego Odrodzenia (W-wa 1954); Frycza Modrzewskiego nauka o państwie i prawie (W-wa 1956); Początki nowożytnych nauk społecznych. Epoka Renesansu, jej narodziny i schyłek (W-wa 1962); Myśliciele i praktycy (W-wa 1963); Mikołaj Kopernik. Dzieje jednego odkrycia (Toruń 1970, 1973); Myśl społeczna siedemnastego wieku (W-wa 1970); Nowożytne społeczności uczonych (W-wa 1973); Andrzej Frycz Modrzewski 1503–1572 (Wrocław 1975); La rèflexion prèscociologique d’Érasme à Montesquieu (Wrocław 1977); Arystoteles po dwudziestu trzech stuleciach (Meander 24 (1979) nr 3, 635–639); Descartes antihistorien (Kwartalnik Historii Nauki i Techniki 24 (1979) nr 3, 635–639); Europolonica. La circulation de quelques themes polonais a travwers l’Europè du XIVe au XVIIIe siecle (Wr 1981); Po co podróżował Guliwer? (Kwartalnik Historii Nauki i Techniki 27 (1982) nr 1, 169–180); Le passé du futur ideal. Les moyens imaginaires (W–wa 1991); Le temps (Wrocław 1993); Pijarski dwugłos o skutecznym sposobie myślenia: Kazimierz Narbutt (1769) i Franciszek Krupiński (1879) odczytani w 1992 roku (w: Wkład pijarów do nauki i kultury w Polsce XVII–XIX wieku, W-wa 1993, 551–561).
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Polscy filozofowie XX wieku Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Zatrudnieni w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni we Wrocławiu Kategoria:Polscy muzykolodzy Kategoria:Pracownicy Instytutu Historii Nauki PAN Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1995