Stictospilus darwini – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych i podrodziny Microweiseinae. Jedyny z monotypowego rodzaju Stictospilus. Endemit Chile.
Taksonomia Kladogram Microweiseinae wg Szawaryna i innych, 2020 (uproszczono) Gatunek i rodzaj opisane zostały po raz pierwszy w 1925 roku przez Juana Brèthesa. Epitet gatunkowy nadano na cześć Karola Darwina. Z analizy filogenetycznej przeprowadzonej w 2020 roku przez Karola Szawaryna, Jaroslava Větrovca i Wiolettę Tomaszewską wynika zajmowanie przez Stictospilus w obrębie Microweiseini pozycji siostrzanej dla rodzaju Parasidis.
Morfologia Chrząszcz o podługowato-owalnym, wyraźnie wysklepionym ciele długości 1,4 mm, ubarwionym w odcieniach brązu, z wierzchu porośniętym drobnymi włoskami i wmieszanymi w nie długimi, sterczącymi szczecinkami.
Głowa jest poprzeczna, o tak długim jak panewki czułkowe i wokół nich wykrojonym, wzdłuż boków obrzeżonym frontoklipeusie. Czułki buduje dziesięć członów, z których siódmy jest poprzeczny, a trzy ostatnie formują zwartą buławkę. Bruzdy podczułkowe sięgają poza oczy złożone; te zaś są duże i nagie. Żuwaczki mają zredukowane mole i wykształcone prosteki. Szczęki mają pozbawione dołków palpifery i nieco jajowate z ukośnie ściętymi szczytami człony końcowe głaszczków szczękowych. Warga dolna ma żeberkowaty podbródek, prostokątną i lekko ku wierzchołkowi rozszerzoną bródkę, bardzo krótki przedbródek, dobrze wykształcony języczek oraz stykające się ze sobą głaszczki wargowe. Poprzeczna gula wygrodzona jest krótkimi i zbieżnymi szwami gularnymi.
Poprzeczne przedplecze ma w pełni wykształcone linie wydzielające przednie kąty od dysku i słabo obrzeżone krawędzie boczne. Kształt tarczki jest trójkątny. Pokrywy mają epipleury dochodzące do ⅔ ich długości. Skrzydła tylnej pary są wykształcone. Przedpiersie wypuszcza ku przodowi duży, zasłaniający narządy gębowe płat, a między biodrami formuje wyrostek. Wyrostek międzybiodrowy śródpiersia jest poprzeczny. Poprzeczne zapiersie ma opadające, przedłużone wzdłuż brzegów bocznych linie udowe. Smukłe odnóża kończą się trójczłonowymi stopami o niezmodyfikowanych pazurkach.
Odwłok ma sześć widocznych na spodzie sternitów (wentrytów), z których pierwszy jest dłuższy niż dwa następne razem wzięte i zaopatrzony w niepełne, łukowate linie udowe oraz bardzo krótkie linie dodatkowe. Samiec ma lekko niesymetryczne paramery, szeroki płat środkowy fallobazy oraz prącie o dobrze wyodrębnionej kapsule nasadowej.
Rozprzestrzenienie Rodzaj neotropikalny, endemiczny dla Chile, ograniczony do środkowej i południowej części kraju.
Przypisy
Kategoria:Biedronkowate Kategoria:Chrząszcze Chile Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1925 roku Kategoria:Fauna endemiczna Chile