Silvina Ocampo (ur. 28 lipca 1903 w Buenos Aires, zm. 14 grudnia 1993 tamże) – argentyńska poetka, autorka opowiadań i artystka.
Życiorys Urodziła się 28 lipca 1903 roku w Buenos Aires, w zamożnej rodzinie, jako najmłodsza z sześciu sióstr. Jedną z jej sióstr była Victoria Ocampo, która prowadziła wpływowy magazyn literacki „Sur”.
Początkowo Silvina Ocampo zajmowała się sztukami plastycznymi. W wieku 26 lat wyjechała do Paryża, by rozwijać techniki rysunku i malarstwa. Na miejscu dołączyła do diaspory argentyńskich artystów oraz pobierała lekcje malarstwa u Fernanda Légera i Giorgio de Chirico. Ostatecznie jednak porzuciła sztuki plastyczne na rzecz literatury. Po powrocie do Argentyny związała się z Adolfo Bioy Casaresem i zaprzyjaźniła z Jorge Luisem Borgesem, który został świadkiem pary na ślubie w 1940 roku.
Zadebiutowała w 1937 roku zbiorem opowiadań Viaje olvidado, a trzy lata później z mężem i Borgesem przygotowała antologię literatury fantastycznej, zawierającą utwory takich pisarzy, jak Petroniusz, Pu Songling, czy Edgar Allan Poe. W 1942 roku ukazał się jej pierwszy tomik poezji Enumeración de la patria, a cztery lata później Los que aman odian – powieść policyjna, którą napisała wraz z mężem. Tworzyła przede wszystkim opowiadania i poezję, choć zajmowała się również tłumaczeniem – przekładała brytyjską i amerykańską poezję, w tym utwory Emily Dickinson.
Proza Ocampo charakteryzuje się mroczną atmosferą pełną paradoksów i zaskakujących sytuacji, z wczesnymi opowiadaniami tworzonymi w duchu dziewiętnastowiecznego horroru. Jej dojrzałe utwory wytrącają z równowagi zwykłą, mieszczańską codzienność niepokojącymi wydarzeniami i okrucieństwem. Twórczość Ocampo została wyróżniona licznymi nagrodami, w tym Premio Municipal de Literatura (1954), Premio Nacional de Poesía (1962), czy stypendium Guggenheima.
Zmarła 14 grudnia 1993 roku w Buenos Aires, została pochowana na Cementerio de la Recoleta.
W języku polskim jej opowiadania ukazały się w tłumaczeniu Tomasza Pindla w antologii Opowieści niesamowite z Hispanoameryki (Państwowy Instytut Wydawniczy 2022), oraz na łamach „Literatury na Świecie” w tłumaczeniu Ewy Kobyłeckiej-Piwońskiej (2022).
Twórczość zbiory opowiadań Viaje olvidado, 1937 Autobiografía de Irene, 1948 La furia y otros cuentos, 1959 Las invitadas, 1961 El Pecado Mortal (antologia), 1966 Informe del cielo y del infierno (antologia) 1970 Los días de la noche, 1970 El cofre volante (opowiadania dla dzieci), 1974 El tobogán (dla dzieci), 1975 El caballo alado (dla dzieci), 1976 La naranja maravillosa (dla dzieci), 1977 Canto Escolar (dla dzieci), 1979 Y así sucesivamente, 1987 Cornelia frente al espejo, 1988
poezja Enumeración de la patria, 1942 Espacios métricos, 1945 Sonetos del jardín, 1947 Poemas de amor desesperado, 1949 Los nombres, 1953 Lo amargo por dulce, 1962 Amarillo celeste, 1972 Árboles de Buenos Aires, 1979 Breve Santoral, 1985 Las reglas del secreto (antologia), 1991
Przypisy
Kategoria:Argentyńscy poeci Kategoria:Argentyńscy prozaicy XX wieku Kategoria:Argentyńscy tłumacze Kategoria:Tłumacze literatury angielskojęzycznej Kategoria:Pisarze hiszpańskojęzyczni Kategoria:Pochowani na Cementerio de la Recoleta Kategoria:Ludzie urodzeni w Buenos Aires Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1993