Stanisław Stankiewicz (ur. 5 kwietnia 1896 w Wierciochach, zm. 17 września 1953 w Newton Abbot) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 5 kwietnia 1896 we wsi Wierciochy, w ówczesnym powiecie sulwalskim guberni suwalskiej, w rodzinie Józefa i Franciszki z SzyłakówNa fiszce odciśnięty jest stempel z odręcznym wpisem „Wydano B. S. dnia 21.III.53 Zwrócono z B. S. dnia 20.4.53”... Uczęszczał do szkoły miejskiej w Raczkach. W 1915 ukończył naukę w Seminarium Nauczycielskim w Wejwerach.

17 sierpnia 1915 został powołany do armii rosyjskiej. Służył jako szeregowiec w batalionie zapasowym i na froncie rosyjsko-niemieckim. Od 1 października 1916 do 15 lutego 1917 uczył się w szkole oficerskiej w Kijowie. Po ukończeniu szkoły został mianowany chorążym i przydzielony do 34 pułku zapasowego, a później przeniesiony na front do 75 pułku piechoty, w którym dowodził plutonem.

11 maja 1918 został ranny w bitwie pod Kaniowem. Dostał się do niemieckiej niewoli, w której przebywał do 12 listopada 1918.

6 kwietnia 1920 został kontuzjowany w bitwie pod Nachowem na Polesiu.

W 1922 zdał egzamin maturalny w gimnazjum matematyczno-przyrodniczym w Wilnie. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 199. lokatą. W kwietniu tego roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy II batalionu. Wiosną 1932 został przeniesiony z macierzystego pułku do Korpusu Ochrony Pogranicza. Od 21 marca 1932 do 10 czerwca 1933 dowodził Batalionem KOP „Ludwikowo”. Latem 1933 został przeniesiony do 52 pułku piechoty w Złoczowie na stanowisko dowódcy batalionu. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 37. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 35 pułku piechoty na stanowisko I zastępcy dowódcy pułku.

W kampanii wrześniowej 1939 dowodził rezerwowym 95 pułkiem piechoty. Zmarł 17 września 1953 w Newton Abbot.

Był żonaty, miał córkę Irenę Halinę (ur. 19 czerwca 1926).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1359. – 28 lutego 1921 Krzyż Niepodległości – 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”..Odznaczenie z dyplomem wysłano 15 grudnia 1932. . Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa Odznaka za Rany i Kontuzje z dwiema gwiazdkami

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Dowódcy batalionów Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Dowódcy batalionów 35 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy batalionów 52 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie II Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Ludwikowo” Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Podpułkownicy piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zastępcy dowódcy 35 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Zmarli w 1953