mały Cyclaneusma niveum (Pers.) DiCosmo, Peredo & Minter – gatunek grzybów należący do klasy patyczniaków (Leotiomycetes).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cyclaneusma, Marthamycetaceae, Marthamycetales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1822 r. Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Stictis nivea. Obecną nazwę nadali mu Frank DiCosmo, H.L. Peredo i David William Minter w 1983 r. Synonimy: Lophodermium gilvum Rostr. 1883 Naemacyclus niveus (Pers.) Fuckel ex Sacc. 1884 Propolis nivea (Pers.) Fr. 1849 Schmitzomia nivea (Pers.) De Not. 1864 Stictis nivea Pers. 1822.
Morfologia Owocniki Apotecja (miseczki) występujące w rozproszeniu na górnej i dolnej stronie zbrązowiałych igieł sosny. Mają eliptyczny kształt, długość 320–950 µm i są tego samego koloru co igła. Na etapie niedojrzałych apotecjów na igłach sosny występują poprzeczne, szerokie, czerwonawo-brązowe strefy. Po osiągnięciu dojrzałości apotecja otwierają się przez pojedyncze podłużne pęknięcie, podnosząc tkankę igły po obu stronach w jednym lub zwykle dwóch dobrze zaznaczonych płatach i odsłaniając tarczkę o barwie od białej do kremowej. Środkowa część hymenium bez epitecjum. Hypotecjum nie jest poczerniałe. Cechy mikroskopowe Worki unitunikowe, cylindryczne, o długości 100–130 µm, szerokości 11–13 µm, z ośmioma zarodnikami ułożonymi w pęczkach i czasami skręconych w spiralę w worku. Askospory nitkowate, szkliste, 2-przegrodowe, gładkie, długości 75–120 µm, szerokości 2,5–3,5 µm, zazwyczaj lekko wygięte, jak bumerang. Parafizy nitkowate, rozgałęzione na wierzchołkach, bez przegród, szkliste, proste, gładkie, z nienabrzmiałymi końcami. Pyknidia głęboko osadzone w igle, mniej więcej kuliste, o średnicy 100–220 µm, ze ścianami złożonymi ze szklistych, pseudoparenchymatycznych komórek o średnicy 3–4 µm. Komórki konidiotwórcze prawdopodobnie fialidowe. Konidia sierpowate, o długości 12–16 µm i szerokości około 1 µm. Rozprzestrzenianie Infekcji dokonują unoszące się w powietrzu askospory podczas deszczu lub wilgotnej pogody.
Występowanie i siedlisko Stanowiska Cyclaneusma niveum podano na Nowej Zelandii i na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. W Polsce M. A. Chmiel w 2006 r. przytoczyła 2 stanowiska.
Występuje na opadłych na ziemię igłach sosny (Pinus). Grzyb saprotroficzny i prawdopodobnie słaby pasożyt różnych gatunków sosny.
Przypisy
Kategoria:Marthamycetaceae Kategoria:Mykobiota Polski