Rodzina języków migowych – rodzina językowa gromadząca języki migowe, których ikoniczna i przestrzenna struktura odróżnia je od języków fonicznych pod względem gramatycznym. Większość z nich używana jest w komunikacji osób głuchych lub słabosłyszących, a część stosują osoby słyszące, gdy użycie języka mówionego nie jest możliwe (słowa tabu, śluby milczenia, znaki wojskowe itd.), a nawet w celach artystycznych lub symbolicznych (mudrā).
Języki migowe w użyciu głuchych Języki te zostały podzielone na rodziny według ich źródłowego języka migowego (istnieje wiele przypadków krzyżowania się języków tych samych regionów geograficznych oraz zjawisk kreolizacji, z których ewoluują języki migowe). W 1979 roku Anderson i Peterson stworzyli klasyfikację, którą w 1991 przejął Henri Wittmann. Ta druga proponuje następującą listę rodzin:
rodzina francuskich języków migowych, rodzina niemieckich języków migowych, rodzina brytyjskich języków migowych, rodzina japońskich języków migowych, rodzina liońskich języków migowych, która obejmuje tylko lioński język migowy i języki migowe frankofońskiego i flamandzkiego regionu Belgii języki izolowane.
Do tej listy może być dołączona rodzina arabskich języków migowych, których języki nie zostały uwzględnione przez Wittmanna.
Pomocnicze języki migowe
mnisi język migowy – metoda komunikowania się używana przez mnichów, którzy złożyli śluby milczenia, – metoda komunikowania się używana przez Aborygenów australijskich mowa znaków – metoda komunikowania się używana przez rdzennych Amerykanów z Wielkich Równin w USA, bobomigi – używanie znaków w celu wspierania rozwoju małych dzieci, znaki w bejsbolu – metoda używana przez bejsbolistów w celu przekazywania strategii na boisku bez wiedzy przeciwników, metoda Kodálya – używanie fonogestyki w celu nauczania nut, makaton – program językowy stworzony dla osób mających trudności z porozumiewaniem się i uczeniem, – znormalizowany system znaków używany w celu niemego przekazywania rozkazów i informacji, mudrā – ujednolicone symboliczne układy dłoni ludzi, postaci lub bóstw buddyjskich bądź hinduistycznych, – tradycyjna brytyjska metoda niewerbalnego przekazywania informacji o szansach wygranej podczas wyścigów konnych.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Lista języków migowych z ich kodami SIL (SO 639-3) Lista języków migowych z podziałem według kraju i nazwy na stronie Uniwersytetu Gallaudeta
Migowe