Franciszek Sakwiński (ur. 11 maja 1894 w Bocieniu, zm. 1939 w Barbarce) – sierżant Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 11 maja 1894 w Bocieniu, w ówczesnym powiecie chełmińskim Prowincji Prusy Zachodnie, w rodzinie Kazimierza i Anny z Adamskich. W 1909 ukończył sześć oddziałów w szkole powszechnej w Chełmnie. Do szesnastego roku życia przebywał u rodziców, a następnie przez trzy lata pracował w fabryce w Chełmży.

W czasie I wojny światowej (1914–1918) walczył w szeregach Armii Cesarstwa Niemieckiego. 28 grudnia został zwolniony z armii niemieckiej, a w styczniu 1919 wstąpił jako ochotnik do II oddziału karabinów maszynowych w Poznaniu. Później został wcielony do 8 pułku strzelców wielkopolskich, późniejszego 62 pułku piechoty. W czasie wojny z bolszewikami wziął udział we wszystkich walkach swojego pułku. W 1919 został mianowany kapralem, a w następnym roku plutonowym. 18 sierpnia w bitwie pod Glinianką przedostał się przez silnie obsadzoną linię nieprzyjacielską i wziął do niewoli ośmiu jeńców oraz uratował dwa karabiny maszynowe z wozami i końmi. W listopadzie 1920 został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

W 1920, na własną prośbę, został zwolniony z wojska i zatrudniony w Urzędzie Poczt i Telegrafów w Kornatowie. W 1924 ponownie został przyjęty do Wojska Polskiego, a w listopadzie tego roku przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do 4 batalionu granicznego w Dederkałach. Przez dziewięć lat był dowódcą strażnicy. W 1927 został awansowany na sierżanta. W czasie służby zatrzymał kilku przemytników oraz zastrzelił niebezpiecznego szpiega, który po zatrzymaniu usiłował zbiec do ZSRR.. W 1934 komisja lekarska przyznała mu kategorię zdrowia „D”, w związku z czym został przeniesiony do plutonu gospodarczego batalionu na stanowisko magazyniera żywnościowego. Z dniem 30 listopada 1935 został przeniesiony w stan spoczynku. Zamieszkał w Chełmży przy ul. Chełmińskiej 4.

Jesienią 1939 został zamordowany przez Niemców w Lesie Barbarka pod Toruniem.

Był żonaty, miał dwoje dzieci: Zygmunta (ur. 6 października 1922) i Gertrudę (ur. 30 listopada 1923).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 667 – 13 maja 1921 Brązowy Krzyż Zasługi – listopad 1929 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Zobacz też Zbrodnia w Barbarce

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Ludzie związani z Chełmżą Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Podoficerowie Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Podoficerowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy i obywatele polscy straceni przez Niemcy nazistowskie w Polsce 1939–1945 Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Żołnierze 62 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Żołnierze batalionu KOP „Dederkały”