Michał Paweł Domińczak (ur. 29 września 1973) – architekt i historyk urbanistyki, dr hab. inż. arch.
Życiorys Domińczak w 1997 roku ukończył studia na w Wydziale Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej, a następnie Podyplomowe Studium Konserwacji Zabytków Architektury Politechniki Warszawskiej w 2000 roku. W 2008 roku obronił pracę doktorską pt. „Forma przestrzeni miejskiej jako efekt ewolucji systemów prawnych na przełomie XIX i XX wieku”, za którą został nagrodzony nagrodą Ministra Infrastruktury dla najlepszej pracy doktorskiej z dziedziny planowania przestrzennego. W 2022 roku dokonał habilitacji na Politechnice Gdańskiej.
Od 1997 roku jest wykładowcą w Instytucie Architektury i Urbanistyki, Kolegium Gospodarki Przestrzennej oraz International Faculty of Engineering na Politechnice Łódzkiej. W latach 2003–2005 był Architektem Miasta Zgierza, doprowadzając na tym stanowisku do założenia w 2003 roku pierwszego w Polsce parku kulturowego „Miasto Tkaczy”. W latach 2005–2007 był Miejskim Konserwatorem Zabytków w Łodzi. W latach 2013–2014, po uzyskaniu stypendium Fulbrighta, prowadził program badawczy pt. „Form-Based Codes as an effective Instrument of Revitalization and Urban Planning – American Case Studies” na Uniwersytecie Miami.
Był twórcą i prezesem zarządu (2018–2022) Wojskowego Biura Projektów Budowlanych, podlegającego Ministerstwu Obrony Narodowej, w ramach którego odpowiadał za projekty realizacji infrastruktury dla samolotów Lockheed Martin F-35 Lightning II i statków bezzałogowych MQ-9 Reaper w 32 Bazie Lotnictwa Taktycznego w Łasku, a także był odpowiedzialny za rozbudowy Jednostki Specjalnej GROM im. Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej (JW 2305) w Warszawie.
Należy do grona ekspertów Centrum Analiz Klubu Jagiellońskiego ds. gospodarki przestrzennej, jest członkiem Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej, Izby Inżynierów Budownictwa Rzeczypospolitej Polskiej, Polskiego Komitetu Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków ICOMOS UNESCO oraz Congress for the New Urbanism, od 2008 roku jest członkiem Miejskiej Komisji Urbanistycznej w Zgierzu, od 2018 roku należy do Wojewódzkiej Rady Ochrony Zabytków przy Łódzkim Wojewódzkim Konserwatorze Zabytków, od 2021 roku jest członkiem Rady Naukowej Instytutu Rozwoju Miast i Regionów. Współpracuje z czasopismem „Nowa Konfederacja”.
Od 2024 roku zajmuje się projektowaniem architektury odpornej na dywersję i sabotaż w warunkach współczesnego pola walki, ze szczególnym uwzględnieniem dronów FPV.
Realizacje Projekt rekonstrukcji i konserwacji średniowiecznego grodziska oraz budowy zespołu muzealnego w Tumie pod Łęczycą. Programy rewitalizacji m.in. w Łodzi i Zgierzu.
Publikacje Typologia łódzkiej kamienicy (2016), Nowa urbanistyka: metodyka i zasady projektowania według SmartCode (Łódź 2020)
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1973 Kategoria:Ludzie związani ze Zgierzem Kategoria:Architekci związani z Łodzią Kategoria:Polscy konserwatorzy zabytków Kategoria:Ludzie związani z Klubem Jagiellońskim Kategoria:Absolwenci Wydziału Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej Kategoria:Polscy stypendyści Fulbrighta Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej