Étienne Pasquier (ur. 7 czerwca 1529 w Paryżu, zm. 1 września 1615 tamże) – francuski pisarz, historyk, poeta i prawnik, jeden z wybitnych przedstawicieli humanizmu francuskiego.
Studiował w Paryżu i Tuluzie; od 1549 był członkiem parlamentu paryskiego. Brał udział w kilku głośnych procesach, w tym w sporze między Uniwersytetem Paryskim a zakonem jezuitów. Jako królewski urzędnik uczestniczył także w tzw. Grands Jours, rodzaju sesji wyjazdowych trybunału królewskiego w Poitiers (1579) i Troyes (1583). W 1585 r. Henryk III Walezy nominował go na stanowisko głównego adwokata w administracji skarbu królewskiego (Chambre des Comptes), gdzie Pasquier odznaczył się swoją opozycją wobec procederu sprzedaży stanowisk państwowych. W 1588 r. opuścił Paryż z powodu zamieszek związanych z wojnami religijnymi. Powrócił dopiero w 1594 r., towarzysząc nowemu królowi, Henrykowi IV.
Pisał poezję, głównie o charakterze miłosnym i żartobliwym, oraz teksty moralistyczne i propagandowe związane z działalnością dworu królewskiego i swych protektorów, Henryka III i Henryka IV. Najważniejszym jego dziełem są jednak Recherches de la France, obszerna publikacja o charakterze historycznym, której pierwszy tom ukazał się w 1560 r., a wydawane było aż do 1621 r. (ostatnie tomy ukazały się już pośmiertnie). Recherches powodowane są patriotyzmem Pasquiera i jego pragnieniem podkreślenia jedności kraju i ludu francuskiego w obliczu konfliktu religijnego. Pasquier opisuje dzieje Galii, początki monarchii francuskiej, historię języka, obyczajów, literatury, praktycznie wszystkie tematy związane z przeszłością Francji. Jego dzieło uznaje się za prekursorskie w stosunku do rodzącej się francuskiej historiografii.
Dzieła Monophile (1554) Recherches de la France (od 1560) Ordonnances d'Amour (1564) Exhortation aux Princes (1561) Lettres (od 1589) Congratulation sur la paix générale (1598) La Jeunesse de Pasquier (1610)
Przypisy
Kategoria:Francuscy pisarze XVI wieku Kategoria:Francuscy prawnicy Kategoria:Urodzeni w 1529 Kategoria:Zmarli w 1615