Peter Hitchens (ur. 28 października 1951 w Sliema) – brytyjski konserwatywny dziennikarz i pisarz, krytyk poprawności politycznej. Od 2000 roku felietonista „”.
Wcześniej socjalista i zwolennik Partii Pracy, Hitchens stał się bardziej konserwatywny w latach 90. XX wieku. Wstąpił do Partii Konserwatywnej w 1997 roku i opuścił ją w 2003. Od tego czasu jest głęboko krytyczny wobec partii, którą uważa za największą przeszkodę na drodze do prawdziwego konserwatyzmu w Wielkiej Brytanii. Jego konserwatywne chrześcijańskie poglądy polityczne, takie jak sprzeciw wobec małżeństw osób tej samej płci i poparcie dla bardziej rygorystycznych przepisów dotyczących narkotyków, spotkały się z krytyką i debatą w Zjednoczonym Królestwie.
Peter Hitchens krytykował reakcję Wielkiej Brytanii na pandemię COVID-19, szczególnie lockdowny i wymagania dotyczące noszenia masek, zaś same maski nazywa „kagańcami”. Pochwalał reakcję szwedzkiego rządu. Przez kilka źródeł został oskarżony o szerzenie dezinformacji na temat pandemii i ograniczeń zdrowia publicznego.
Odrzuca konsensus naukowy w sprawie zmian klimatu oraz podważa wpływ człowieka za zmiany klimatu. Teorię ewolucji uważa za możliwą i przygnębiającą, jednak słabo popartą dowodami naukowymi, zaś okazuje przychylność dla koncepcji inteligentnego projektu.
Na początku swojej kariery był korespondentem zagranicznym w Moskwie i Waszyngtonie dla „Daily Express”. W 2000 roku opuścił „Daily Express” tłumacząc, że praca dla nowego właściciela oznaczałaby moralny konflikt interesów, ponieważ zawsze krytykował magazyny erotyczne wydawane przez . W 2010 roku otrzymał Nagrodę Orwella za korespondencję zagraniczną, opublikowaną w „Mail on Sunday”. Pisał także dla magazynów „The Spectator”, „The American Conservative”, „The Guardian”, „Prospect” i „New Statesman”. Jest autorem i prezenterem kilku filmów dokumentalnych dla brytyjskiej telewizji.
Jego ojciec był oficerem brytyjskiej marynarki wojennej. Jego starszy brat Christopher Hitchens, który był znanym ateistą i krytykiem religii, zmarł w 2011 roku. W swojej książce Wściekli na Boga. O tym, jak ateizm doprowadził mnie do wiary w Boga opisuje swój rozwój od poglądów lewicowych i ateistycznych do wiary i konserwatywnego skrzydła wyznania anglikańskiego. Często polemizował ze swoim bratem na tematy wiary.
Publikacje The Abolition of Britain, (Quartet Books. 1999). A Brief History of Crime, (Atlantic Books. 2003). The Broken Compass, (Continuum International Publishing Group Ltd. 2009). The Rage Against God (wydana w języku polskim pt. Wściekli na Boga), (Continuum. 2010). The War We Never Fought, (Continuum. 2012). Short Breaks in Mordor, (2014). The Phoney Victory, (I.B. Tauris. 2018). A Revolution Betrayed, (Bloomsbury Publishing. 2022).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci University of York Kategoria:Brytyjscy dziennikarze Kategoria:Brytyjscy pisarze XX wieku Kategoria:Brytyjscy pisarze XXI wieku Kategoria:Konserwatyści Kategoria:Konwertyci na protestantyzm Kategoria:Urodzeni w 1951 Kategoria:Brytyjscy kreacjoniści