Dubravka Stojanović (; ur. 15 lutego 1963 w Belgradzie) – serbska historyczka i działaczka społeczna.
Życiorys W 1987 ukończyła studia historyczne na Uniwersytecie w Belgradzie (dyplom magisterski w 1992), a w roku 2002 obroniła pracę doktorską (Evropski demokratski uzori kod srpske političke i intelektualne elite 1903-1914). W latach 1988–1996 była pracownikiem naukowym Instytutu Historii Najnowszej w Belgradzie, a następnie Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu w Belgradzie, gdzie w 2001 uzyskała stopień docenta, a w roku 2016 tytuł profesorski.
Zainteresowania badawcze Dubravki Stojanović koncentrują się wokół rozwoju systemu demokratycznego w Serbii na przełomie XIX/XX wieku, historii społecznej, procesów modernizacyjnych, a także historii kobiet. W 2017 roku była zaangażowana w podpisanie deklaracji o wspólnym języku Serbii, Czarnogóry, Chorwacji i Bośni i Hercegowiny, dokumentu, w powstanie którego zaangażowanych było około dwustu językoznawców i pisarzy z czterech państw byłej Jugosławii. Deklaracja przedstawiona została w Sarajewie 30 marca 2017 roku. Jej celem było między innymi zwrócenie uwagi na sztuczne, wynikające z nacjonalizmów podziały i uwydatniane na siłę różnice, nadmierny i nieautentyczny puryzm. Podkreślano, że istnienie jednego, wspólnego języka nie zmienia faktu, że państwa i narody są cztery i nie ma nic wspólnego z przynależnością etniczną i poczuciem tożsamości narodowej. W 2018 wzięła udział w debacie zainicjowanej przez środowiska nacjonalistyczne w sprawie zmiany nazwy miasta Zrenjanin na Petrovgrad, uznając tę zmianę za bezsensowną z historycznego punktu widzenia.
Pełni funkcję wiceprzewodniczącej Komitetu Edukacji Historycznej, z siedzibą w Salonikach, a także konsultanta ONZ w kwestiach nadużywania historii w działaniach edukacyjnych.
Jest mężatką (mąż Ivan Čolović), ma córkę Anę.
Nagrody i wyróżnienia W 2015 została uhonorowana francuskim Orderem Narodowym Zasługi. W 2012 otrzymała nagrodę Conquering Freedom przyznawaną kobietom, które walczą o demokrację i prawa człowieka. W 2014 otrzymała Nagrodę Miasta Belgradu w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych za książkę Србија и демократија: 1903–1914 (Serbia i demokracja 1903-1914).
Publikacje 1994: Искушавање начела. Српска социјалдемократска партија и ратни програм Србије 1912–1918 2003: Србија и демократија: 1903–1914 2008: Калдрма и асфалт: Урбанизација и европеизација Београда 1890–1914 2010: Уље на води: Огледи из историје садашњости Србије 2011: Нога у вратима: Прилози за политичку биографију Библиотеке XX век 2013: Иза завесе: Огледи из друштвене историје Србије 1890–1914 2015: Рађање глобалног света 1880–2015
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii Uniwersytetu w Belgradzie Kategoria:Serbscy działacze praw człowieka Kategoria:Ludzie urodzeni w Belgradzie Kategoria:Serbscy historycy Kategoria:Jugosłowiańscy historycy Kategoria:Odznaczeni Orderem Narodowym Zasługi (Francja) Kategoria:Urodzeni w 1963 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Belgradzkiego