Czechów Górny – dawniej wieś, od 1959 peryferyjna część miasta Lublina, leżąca w jego północnej części. Rozpościera się w rejonie ulicy Koncertowej. Wraz z Czechowem Dolnym, włączonym do Lublina w 1916 roku, wchodzi w skład dzielnicy Czechów.
Historia Dawniej samodzielna miejscowość. Od 1867 w gminie Konopnica w powiecie lubelskim. W okresie międzywojennym miejscowość należała do ówczesnego województwa lubelskiego. 1 września 1933 utworzono gromadę Czechów w granicach gminy KonopnicaLubelski Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 22, poz. 181. Podczas II wojny światowej Czechów włączono do Generalnego Gubernatorstwa (dystrykt lubelski), cały czas w gminie Konopnica. W 1943 roku liczba mieszkańców wynosiła 2449Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG..
Po II wojnie światowej wojnie Czechów należał do powiatu lubelskiego w województwie lubelskim jako jedna z 26 gromad gminy KonopnicaWykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa.. W związku z reorganizacją administracji wiejskiej jesienią 1954, miejscowość weszła w skład nowo utworzonej gromady CzechówDziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 3 grudnia 1954 r., Nr. 15, Poz. 64. 1 stycznia 1959 gromadę Czechów zniesiono, a jej obszar – w tym Czechów – włączono do Lublina.
Zobacz też Czechów Północny
Przypisy
Kategoria:Dzielnice i osiedla Lublina Kategoria:Wsie duchowne I Rzeczypospolitej (województwo lubelskie)