Polityka rowerowa – opublikowany plan rozwoju opisujący dalekosiężne cele rozwoju infrastruktury rowerowej w mieście lub regionie. Może obejmować drogi rowerowe, velostrady, trasy rowerowe, parkingi dla rowerów i integrację z transportem publicznym jako sposoby promowania jazdy na rowerze jako opłacalnej opcji transportu.
Marcin Hyła w swojej książce: Polityka rowerowa polskich miast , proponuje następującą definicję:
Wiele miast na świecie ma opracowaną politykę rowerową, w tym Seattle, Los Angeles, Portland (Oregon), i Vancouver.
W Kopenhadze w 2002 roku opublikowano założenia kompleksowej polityki pod nazwą Cycle Policy 2002–2012 kontynuowanej w na następne lata na podstawie dokumentu Good, Better, Best: The City of Copehagen’s Bicycle Strategy 2011–2025Good, Better, BestThe CiTy of Copenhagen’s BiCyCle sTraTegy 2011-2025; Kopenhaga; 2011; The City of CopenhagenTechnical and Environmental AdministrationTraffic Department. Podstawowe zakładane cele tej polityki to zwiększenie udziału rowerów w transporcie do pracy i szkoły do poziomu 50% wszystkich podróży. Konkretne działania skupiają się na czasie podróży, poczuciu bezpieczeństwa, komforcie oraz stylu życia i wizerunku. Czas podróży zyskał w tym wypadku priorytet ze względu na to, że aż „48% kopenhaskich rowerzystów przyznaje, iż głównym powodem wyboru roweru jest to, że stanowi on najszybszy i najprostszy sposób poruszania się po okolicy”. Dzięki tej polityce już w 2016 roku 56% mieszkańców stolicy Danii dojeżdżało na rowerze, 20% komunikacją miejską, a jedynie 14% samochodem. W 2022 roku odsetek korzystających z roweru przy dojazdach wzrósł do 62%.
Modele do oszacowania, w jaki sposób jazda na rowerze może poprawić wyniki zdrowotne mieszkańców określonych obszarów spisowych w mieście, zostały opracowane w Norfolk w Wirginii i San Francisco w Kalifornii w celu uwzględnienia głównego planu rowerowego.
Polityka rowerowa w Polsce Również w Polsce wiele miast ma opracowaną strategię rozwoju transportu rowerowegoPOLITYKA ROWEROWA POLSKICH MIAST; Zespół Doradców Gospodarczych TOR Sp. z o.o; 2016 w postaci dokumentu nazwanego polityką rowerową. Pierwszymi miastami posiadającymi opracowaną strategię były: Warszawa (2005), Kielce (2006) i Toruń (2007). W Polsce takie dokumenty również pojawiają się na wyższych szczeblach administracyjnych jak zarząd województw: dolnośląskie (2017), śląskie (2014). Brak jest jednak globalnej rządowej strategii podobnej do przyjętej przez rządy Holandii, Niemiec czy Danii.
Według stanu na 2023 r. 15 gmin zadeklarowało posiadanie polityki rowerowej, przy czym definicja tego pojęcia deklarowana przez władze miast nie jest jednolita: Śrem zadeklarował zarządzenie z 2019 r. w sprawie powołania rady rowerowej (zarządzenie prezydenta) jako dokument polityki rowerowej, podobnie jak Bydgoszcz. Koszalin podał uchwałę rady miasta Studium Rozwoju Ruchu Rowerowego w Koszalinie, analogicznie Płock, ale zarządzeniem prezydenta. Gdańsk wskazał program STeR, Poznań szereg dokumentów, w tym Program Rowerowy Miasta Poznania 2017–2022 z perspektywą do roku 2025. +Deklaracje miast dotyczące dokumentów związanych z polityką mobilnościDokumentMiasta małeMiasta średnieMiasta dużeMiasta wojewódzkieMiasta ogółemPolityka rowerowa0510615Standardy techniczne dla infrastruktury rowerowej315191037Studium lub koncepcja tras rowerowych192711757Polityka mobilności11426Plan Zrównoważonej Mobilności Miejskiej152113750Plan Zrównoważonego Rozwoju Publicznego Transportu Zbiorowego950291588
Zobacz też Europejska Deklaracja w Sprawie Transportu Rowerowego
Przypisy
Kategoria:Transport rowerowy Kategoria:Infrastruktura rowerowa Kategoria:Aktywizm rowerowy