mały|Phantom z 2 ATAF 2 Połączone Taktyczne Siły Powietrzne – lotniczy Związek operacyjny Paktu Północnoatlantyckiego okresu zimnej wojny.

Charakterystyka W kwietniu 1952 utworzono dwa zgrupowania sojuszniczych taktycznych sił powietrznych (Allied Tactical Air Forces ATAF: 2. i 4 Połączone Taktyczne Siły Powietrzne (PTSP). 2 PTSP odpowiadały za osłonę terytorium Holandii, Belgii i północną część Republiki Federalnej Niemiec. Tworzyły je początkowo brytyjskie taktyczne siły powietrzne (British RAF Second Tactical Air Force 2 TAF) oraz siły powietrzne Holandii i Belgii. Kwatera dowództwa znajdowała się w Bad Eilsen, którą w 1954 przeniesiono do Rheindahlen. Dowódcą 2 PTSP był brytyjski marszałek lotnictwa, który jednocześnie pełnił obowiązki dowódcy 2 TAF.

Rejon obrony 2 PTSP podzielono na dwa sektory obrony: za sektor I odpowiedzialne były siły powietrzne Wielkiej Brytanii, wchodzące w skład 2. i 69 grupy sił powietrznych, natomiast za sektor II odpowiadały brytyjskie i belgijskie siły powietrzne, wchodzące w skład 83 grupy sił powietrznych. Centrum dowodzenia I sektora znajdowało się w Brockzetel, natomiast II sektora w Uedem. Jednym z zadań było też wsparcie działań wojsk lądowych zgrupowanych w Północnej Grupie Armii.W latach 80 XX w. 2 PTSP podlegały Dowództwu Połączonych Sił Powietrznych Centralnej Europy (Allied Air Forcel Central Europe AAFC) w Ramstein. Na ich wyposażeniu znajdowało się 36 wyrzutni pocisków rakietowych Pershing 1A, około 800 samolotów bojowych typu Tornado, Harrier GR Mk3 i Mk5, F-15C, F-16A, F-104G, Alpha Jet, F-5A. F-4 Phantom i rozpoznawczych (łącznie 45 eskadr), 62 baterie rakiet przeciwlotniczych „Hawk” i „Nike” (480 wyrzutni) i ponad 750 artyleryjskich środków przeciwlotniczych. Siły te mogły być wzmocnione przez samoloty amerykańskiej 3 Armii Lotnictwa Taktycznego, stacjonującej w Mildelhaal oraz samolotami brytyjskimi.

30 czerwca 1993 2 Połączone Taktyczne Siły Powietrzne zostały rozwiązane, a zadania dowództwa przejęło Dowództwo Połączonych Sił Powietrznych Europy Centralnej AIRCENT.

Struktura organizacyjna W 1953 dowództwo 2 PTSP 2 Grupa Sił Powietrznych 69 Grupa Sił Powietrznych 83 Grupa Sił Powietrznych W 1987 dowództwo 2 PTSP 3 Dywizja Lotnictwa Taktycznego (niemiecka) 4 Dywizja Lotnicza Obrony Powietrznej (niemiecka) Lotnictwo taktyczne Belgii Lotnictwo taktyczne Holandii Siły Powietrzne Wielkiej Brytanii stacjonujące w Niemczech cześć 3 Armii Lotnictwa Taktycznego (amerykańskiej)

Dowódcy 2 PTSP Stopień, imię i nazwiskoCzasokresmarsz. Humphrey Edwardes-Jones1959 – 1961marsz. John Grandy1961 – 1963marsz. Ronald Lees 1963 – 1965marsz. Denis Spotswood1965 – 1968marsz. Christopher Foxley-Norris 1968 – 1970marsz. Harold Brownlow Martin 1970 – 1973marsz. Nigel Maynard 1973 – 1976marsz. Michael Beetham1976 – 1977marsz. John Stacey1977 – 1977marsz. Peter Terry 1979 – 1981marsz. Thomas „Jock“ Kennedy1981 – 1983marsz. Patrick Hine1983 – 1985marsz. David Parry-Evans 1985 – 1987marsz. Anthony Skingsley 1987 – 1989marsz. Andrew Wilson 1991 – 1993

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Połączone taktyczne siły powietrzne NATO Kategoria:Środkowoeuropejski Teatr Działań Wojennych Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1952 Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1993