mały mały Powłoczniczka cienka, strzępkoskórka cienka (Peniophorella praetermissa (P. Karst.) K.H. Larss.) – gatunek grzybów z rzędu szczeciniakowców (Hymenochaetales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Peniophorella, Rickenellaceae, Hymenochaetales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1889 r. Petter Adolf Karsten, nadając mu nazwę Peniophora praetermissa. Obecną nazwę nadał mu Karl-Henrik Larsson w 2007 r.. Synonimy: Corticium praetermissum (P. Karst.) Bres. 1903 Corticium praetermissum var. bourdotii Bres. 1908 Gloeocystidium praetermissum (P. Karst.) Höhn. & Litsch 1906 Gloeocystidium tenue subsp. praetermissum (P. Karst.) Bourdot & Galzin 1928 Hyphoderma praetermissum (P. Karst.) J. Erikss. & Å. Strid 1975 Peniophora praetermissa P. Karst. 1889. Polską nazwę zarekomendował Władysław Wojewoda w 1973 r. dla synonimu Hyphoderma praetermissum. Jest niespójna z aktualną nazwą naukową. W 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego nadała nową nazwę powłoczniczka cienka.
Morfologia Owocnik rozpostarty, cienki (o grubości do 0,1 mm). Powierzchnia hymenialna o barwie od białawej do ochrowej, brzeg taki sam, nieodróżniający się od reszty owocnika. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki ze sprzążkami, cienkościenne, o szerokości 3–4 µm, gęsto wyrastające z subhymenium. Cystydy trzech rodzajów: liczne, wrzecionowate gloeocystydy, 50–100 × 8–12 µm, cienkościenne, o jednorodnej zawartości, cylindryczne leptocystydy z zaokrąglonymi wierzchołkami, 20–80 × 6–8 µm, wystające nad hymenium, w różnej liczbie, często z inkrustowaną częścią wierzchołkową, bardzo zróżnicowane co do ilości stephanocystydy (od bardzo rzadkich do bardzo częstych), o szerokości 10–12 µm. Podstawki niemal maczugowate, lekko pofałdowane, 20–30 × 6–7 µm, cienkościenne, z 4 sterygmami i sprzążką bazalną. Bazydiospory wąsko elipsoidalne do kiełbaskowatych, lekko zakrzywione, 8–12 × 4–5 µm, gładkie, z gutulami.
Występowanie i siedlisko Gatunek kosmopolityczny występujący na całym świecie, podano jego występowanie nawet na Antarktydzie. W Polsce pospolity.
Nadrzewny saprotrof. Występuje w różnego typu lasach, w parkach i w różnego typu zadrzewieniach, a także na drewnie budowlanym, zarówno liściastym, jak iglastym. Notowany na wielu gatunkach drzew, często występuje także na drewnie spaleniskowym.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Rickenellaceae