Lech Nowakowski (pseud. Neumann, ur. 1830, zm. 4 września 1872 we Lwowie) – polski aktor teatralny i śpiewak, twórca teatru polskiego w zaborze pruskim, dyrektor teatru polskiego w Poznaniu w sezonie 1870/1871, tłumacz sztuk teatralnych.

Kariera aktorska Debiutował na scenie teatru lwowskiego w 1850 r. Wcześniej uczestniczył w przedstawieniach amatorskich. W końcu 1851 lub na początku 1852 r. przeniósł się do teatru krakowskiego i występował tam do 1855 r. W latach 1855–1858 występował w Wiedniu pod pseudonimem Neumann. W latach 1859–1868 ponownie był związany z teatrem we Lwowie. W latach 1868–1869 należał do zespołu teatru krakowskiego. Gościnnie występował w Warszawskich Teatrach Rządowych. Na parę miesięcy przed śmiercią powrócił do Lwowa i występował w tamtejszym teatrze. Wystąpił m.in. w rolach: Henryka (Szpada mojego ojca), Roberta (Dama i student), Juliana (Chłopiec okrętowy), Ferdynanda (Intryga i miłość), Champignaca (Motylomania), Dżemsa (Folwark Primerose), Marcina Pieczarki (Szlachta czynszowa), Barona de la Rocheferriere (Partia pikiety), Stefana (Małżeństwo przy la­tarniach), Szczoteczki (Bursze), Albina (Śluby panieńskie), Wacława (Zemsta), Franciszka Moora (Zbójcy), Botwela (Maria Stuart), Melchtala (Wilhelm Tell), Laundry'ego (Poczwarka), Bławatkiewicza (Drzemka pana Prospera), Ojca Brigarda (Frou-Frou) i Winnickiego (Paziowie królowej Marysieńki).

Zarządzanie zespołami teatralnymi W 1868 r. podjął próbę utworzenia drugiego teatru polskiego we Lwowie wspólnie z Miłoszem Stenglem, jednak nie uzyskali zgody namiestnictwa. Po raz kolejny starał się o otwarcie teatru polskiego w Poznaniu, również w spółce z Miłoszem Stenglem. Teatr został utworzony w 1870 r. i działał od stycznia do maja tego roku, dając przedstawienia w Poznaniu i w Gnieźnie. Następnie spółka została rozwiązana, a Lech Nowakowski samodzielnie kierował teatrem w Poznaniu do końca lipca 1870 r. Po krótkiej przerwie na nowo zorganizował zespół w Poznaniu i objął dyrekcję na sezon 1870-1871. W tym okresie wydał rocznik teatru poznańskiego pt.: "Goplana". W latach 1871–1872 prowadził zespół teatralny w Kaliszu.

Działalność przekładowa Tłumaczył sztuki teatralne z języków niemieckiego i francuskiego:

Partia pikiety (Marcisse Fournier, Henri-Horac Meyer) Hans Jurga Na nerwowe panie.

Życie prywatne Był synem pary artystów teatralnych: Jana Nepomucena Nowakowskiego i Tekli z Kostrzewskich. W 1861 r. poślubił aktorkę Teofilę z Kostrzewskich. Podczas pobytu w Wiedniu (1855-1858) zaprzyjaźnił się z Arturem Grottgerem. Przypisy

Linki zewnętrzne

Partya piquety[!] [...] przerobił dla sceny polskiej Lech Nowakowski [rękopis] [w:] Wielkopolskiej Bibliotece Cyfrowej [online] [dostęp 2023-03-15]

Kategoria:Urodzeni w 1830 Kategoria:Zmarli w 1872 Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Dyrektorzy teatrów w Polsce Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem (zabór austriacki) Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem (zabór pruski) Kategoria:Polscy soliści operetkowi Kategoria:Polscy tłumacze