Paweł Kapusta (ur. 22 października 1989 w Żarach) – polski dziennikarz i reportażysta, w latach 2011–2016 pracownik tygodnika „Piłka Nożna”, 2023–2026 redaktor naczelny Wirtualnej Polski, od 1 września 2026 redaktor naczelny dziennika „Rzeczpospolita”.
Życiorys Urodził się w Żarach, ale wychowywał w Nowogrodzie Bobrzańskim. Jest absolwentem tamtejszego Publicznego Gimnazjum im. Henryka Brodatego oraz I Liceum Ogólnokształcącego w Zielonej Górze. Ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.
Karierę dziennikarską rozpoczął w serwisie futbol.pl. W 2011 r. na stałe dołączył do redakcji tygodnika „Piłka Nożna”, relacjonując na jego łamach przebieg m.in. MŚ 2014, ME 2012, ME 2016, mecze reprezentacji Polski, Ligi Mistrzów i Ligi Europy, pełnił również funkcję redaktora naczelnego serwisu internetowego.
W listopadzie 2016 r. przeszedł do Wirtualnej Polski. Relacjonował głównie spotkania piłki nożnej, współtworzył także cykl wywiadów „Damy z siebie wszystko”. W lipcu 2017 r. opublikował reportaż pt. „Trudno kogoś ratować, gdy życie rozlewa się po podłodze i kapie z 5. na 4. piętro”, za który otrzymał Nagrodę Newsweeka im. Teresy Torańskiej w kategorii „Najlepsze w Internecie”. Nominowany był również do oraz Grand Press w kategorii „reportaż prasowy”. W 2018 r., na podstawie artykułu powstała książka Agonia będąca zbiorem historii lekarzy, pielęgniarek i rezydentów. Reportaż literacki zakwalifikował się do finału X edycji Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego.
We wrześniu 2018 r. w tekście pt. „Mój pseudonim: Grabarz” opisał realia pracy strażników więziennych i lekarzy w więzieniach, za co ponownie został nominowany do nagrody Grand Press. W marcu 2020 r. objął funkcję wicenaczelnego redakcji sportowej, a cztery miesiące później szefa redakcji WP SportoweFakty. W 2021 r. został jednocześnie zastępcą redaktora naczelnego WP i szefem WP Magazynu. W październiku 2022 r. - wraz z Dariuszem Faronem - w artykule pt. „Opowieść zza cienkiej czerwonej linii” opisali warunki panujące na jednym z oddziałów psychiatrycznych dla dzieci i młodzieży. Autorzy otrzymali za niego nagrodę Grand Press w kategorii „reportaż prasowy/internetowy”. Pod koniec 2022 r. był jednym z trzech korespondentów redakcji podczas MŚ w Katarze. Z początkiem marca 2023 r. objął funkcję redaktora naczelnego Wirtualnej Polski, zastępując na tym stanowisku Piotra Mieśnika. Jak zapowiadał, dziennikarze portalu będą „dalej dokładnie patrzeć władzy na ręce, niezależnie od tego, kto tę władzę sprawuje”.
1 września 2026 został redaktorem naczelnym dziennika „Rzeczpospolita”.
Nagrody 2022: nagroda Grand Press w kategorii „reportaż prasowy/internetowy”; 2019: finał X edycji Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego w kategorii „najlepszy reportaż literacki” za książkę Agonia; 2018: nominacja do nagrody Grand Press w kategorii „reportaż prasowy/internetowy”; 2017: nominacja do nagrody Grand Press w kategorii „reportaż prasowy”; 2017: Nagroda Newsweeka im. Teresy Torańskiej w kategorii „Najlepsze w Internecie”; 2017: nominacja do nagrody European Press Prize.
Twórczość Pandemia. Raport z frontu, Warszawa: Insignis, 2020, . Gad. Spowiedź klawisza, Warszawa: Wielka Litera, 2019, . Agonia, Warszawa: Wielka Litera, 2018, .
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy dziennikarze sportowi Kategoria:Polscy reportażyści Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Ludzie urodzeni w Żarach Kategoria:Urodzeni w 1989