Gibbon czarnoręki (Hylobates agilis) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny gibbonowatych (Hylobatidae). Występuje w Azji Południowo-Wschodniej. Jest zagrożony wyginięciem.
Występowanie Gibbon czarnoręki występuje w Azji Południowo-Wschodniej – na Półwyspie Malajskim i Sumatrze, na terenach należących do Tajlandii, Indonezji oraz Malezji.
Morfologia Osiąga masę od 4 do 8 kg. Występuje w różnych kolorach, głównie w odcieniach czerni i brązu. U osobników obu płci można zaobserwować białe brwi, a samce dodatkowo posiadają białe futro na policzkach. Podobnie jak inne gibbony, nie mają ogona, za to posiadają długie ręce i palce.
Ekologia Biotop Występują na wysokości do 1400 m n.p.m. Żyją w tropikalnych lasach deszczowych, w koronach drzew, rzadziej można je spotkać w lasach na mokradłach i terenach bagiennych.
Styl życia Standardowo grupa liczy 4 osobniki, czyli para dorosłych i młode. Tworzą związki monogamiczne. Bronią swojego terytorium, śpiewając; rano samiec i samica wydają donośne dźwięki, aby oznaczyć swoje terytorium. Jeśli to nie wystarcza, oba osobniki wspólnie starają się przepędzić intruza.
Dziennie przemierzają około 1300 metrów, głównie skacząc z drzewa na drzewo. Ich terytorium średnio osiąga około 30 ha.
Dieta Żywią się głównie owocami, które stanowią 60% ich diety, 39% stanowią liście. Sporadycznie przyjmują białko zwierzęce, które zazwyczaj pochodzi z owadów.
Rozmnażanie Ciąża trwa około 7 miesięcy. Zwykle rodzi się jedno młode, a para w ciągu całego życia wydaje na świat około 5 młodych. Młode osiągają dojrzałość płciową w wieku 8 lat.
Przypisy
Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1821 roku Kategoria:Gibbonowate Kategoria:Fauna Indonezji Kategoria:Fauna Malezji Kategoria:Fauna Tajlandii