Hellmuth Reichel (ur. 16 listopada 1900 w Chropaczowie, zm. 26 czerwca 1962 w Bad Pyrmont) – niemiecki balneolog i profesor.
Życiorys Reichel dorastał w przemysłowym Chropaczowie na Górnym Śląsku i tam zdał maturę. Następnie studiował medycynę na Uniwersytecie Wrocławskim i działał w tym czasie w Korpusie Śląskim. Po zdaniu egzaminu państwowego w 1924 Reichel pracował w Budziszynie, Gelsenkirchen, Berlinie i Lipsku. Habilitował się z chorób wewnętrznych na Uniwersytecie w Lipsku.
W 1936 wyjechał do Bad Pyrmont jako kierownik Instytutu Balneologicznego i jednocześnie otworzył praktykę jako lekarz zdrojowy. W czasie II wojny światowej służył w różnych miejscach i awansował na starszego lekarza sztabowego. Po zakończeniu wojny wrócił do Bad Pyrmont i oprócz swojej praktyki i Instytutu Balneologicznego pracował również jako wykładowca balneologii na Uniwersytecie w Getyndze, gdzie został także mianowany adiunktem w 1962 roku.
Ważniejsze publikacje Balneologiczna, klimatyczna i dietetyczna terapia chorób krwi, Bad Pyrmont 1937 Wpływ źródeł stali węglowej kąpieli Pyrmont na diurezę i gospodarkę wodną człowieka, Bad Pyrmont 1937 Dietetyczne leczenie chorób stawów, Bad Pyrmont 1938 Reumatyzm nerwowy, Bad Pyrmont 1939 Najnowsze prace z zakresu klimatoterapii, Bad Pyrmont 1939 Balneologia ogólna, Bonn 1958
Bibliografia Basse: Nekrolog dla Hellmutha Reichela, w: Gazeta Korpusowa Śląska we Wrocławiu, rok 1962, zeszyt 124, s. 15-17
Kategoria:Absolwenci i studenci Śląskiego Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu Kategoria:Zmarli w 1962 Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Getyndze Kategoria:Ludzie urodzeni w Chropaczowie