thumb|240px|Karađorđeva šnicla, frytki i sos tatarski Karađorđeva šnicla (pol. sznycel KaradżordżaTadeusz Czekalski, Lokalne tradycje kulinarne w procesie integracji serbskiego rynku żywnościowego z Unią Europejską, w: Łódzkie Studia Etnograficzne, tom 56, 2017, s. 117, ISSN 2450-5544) – panierowany kotlet charakterystyczny dla kuchni serbskiej, gdzie stanowi danie narodowe. Ma formę zawijanego steku cielęcego lub wieprzowego, nadziewanego serem kajmak, a następnie panierowanego i smażonego. Podawany jest najczęściej z pieczonymi ziemniakami i sosem tatarskim.
Historia Historia dania jest stosunkowo krótka. Stworzył je szef kuchni, Mića Stojanović (jeden z pierwszych kucharzy serbskich, którzy zdobyli sławę międzynarodową) w 1959Dejanović, Velimir (2004-06-11), "Одликовао шницлу "Карађорђеву", w: Politika. s. 25., kiedy stanął przed zadaniem przygotowania dla delegacji sowieckiej kotletu de volaille, a nie dysponował akurat mięsem drobiowym. Użył w tej sytuacji cielęciny zamiast kurczaka. Nie do końca zadowolony z rezultatu, polał danie sosem tatarskim i ozdobił plasterkiem cytryny oraz kawałkami pomidora, co w efekcie przypominało Order Gwiazdy Jerzego Czarnego, od czego ukuto nazwę dania.
Znaczenie Kotlet nazywany jest potocznie snem dziewic (девојачки сан/devojački san)"Devojački san", w: Kurir (serb.). 2004-10-06. zarchiwizowane 2006-10-12., ze względu na swój falliczny kształt. Stanowić miał „narodową alternatywę” dla bardziej popularnego sznycla wiedeńskiego (serb. bečka šnicla). Według Stojanovicia danie stało się istotnym krokiem na drodze do budowania „gastronomicznej świadomości narodowej” Serbów.
Na terenie Albanii to samo danie jest serwowane pod nazwą „Skenderbeg”, co ma być nawiązaniem do albańskiego bohatera narodowego.
Przypisy
Kategoria:Kuchnia serbska Kategoria:Kuchnia albańska Kategoria:Potrawy mięsne Kategoria:Rodzaje kotletów