thumb|240px|Grób Kazimierza Frąszczaka na Cmentarzu Grabiszyńskim Kazimierz Frąszczak (ur. 18 lutego 1933 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 30 marca 1969 we WrocławiuWładysław Zieleśkiewicz, Bez taryfy ulgowej, Handball Polska, nr 3 (47) z 2011 r., s. 48-50) – polski piłkarz ręczny, reprezentant kraju oraz trener.
Kariera klubowa W 1949 r. – wieku 16 lat – rozpoczął treningi koszykarskie w Ostrovii Ostrów Wielkopolski. Po ukończeniu szkoły średniej handlowej w rodzinnym mieście w 1952 r. podjął studia w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, wstępując do tamtejszego AZS. Tradycją tej uczelni było rozgrywanie - w dniu inauguracji roku akademickiego - turnieju w różnych grach zespołowych, podczas których wielu studentów decydowało się zmienić dyscyplinę. Frąszczak, wystawiony do gry w piłkę ręczną, tak spodobał się charyzmatycznemu szkoleniowcowi Antoniemu Szymańskiemu, że ten po kilku miesiącach przekonał go do zmiany zainteresowań z koszykówki na szczypiorniaka. W latach 1952–1955 był zawodnikiem AZS Wrocław. W 1955 r. przeszedł do Śląska Wrocław, współzakładając sekcję piłki ręcznej w tym klubie, a następnie – aż do śmierci – był jej grającym trenerem. Ze Śląskiem zdobył sześć mistrzostw Polski w odmianie siedmioosobowej (1958, 1961, 1962, 1963, 1965, 1967), pięć tytułów mistrza kraju w odmianie jedenastoosobowej (1958, 1961, 192, 1963, 1964, 1965, 1966), a także Puchar Polski w jego inauguracyjnej edycji (1958/59).
Kariera reprezentacyjna W seniorskiej reprezentacji Polski (w wersji 11-osobowej) zadebiutował w maju 1955 r. w Oraşul Stalin w wygranym 6:4 towarzyskim meczu z Rumunią, będącym ważnym etapem przygotowań do 5. Światowego Festiwalu Młodzieży i Studentów w Warszawie w 1955 r., podczas których „Biało-Czerwoni” zdobyli brązowy medal. 21 lutego 1957 w Zagrzebiu wystąpił w debiutanckim międzypaństwowym spotkaniu seniorskiej reprezentacji Polski 7-osobowej, pokonując towarzysko Jugosławię 21:13. Wystąpił na mistrzostwach świata w 1958 (5. miejsce), zdobywając w nich 19 bramek oraz mistrzostwach świata w odmianie jedenastoosobowej w 1963 r. (4. miejsce). W latach 1955–1965, w seniorskiej reprezentacji Polski (w wersji 11-osobowej) rozegrał 35 meczów, zdobywając w nich 15 goli, a w latach 1957–1966 w seniorskiej reprezentacji Polski (7-osobowej) zagrał w 34 spotkaniach, zdobywając 58 bramek.
Odznaczenia Wybrany najlepszym piłkarzem ręcznym powojennego dwudziestolecia (1966) oraz 30-lecia PRL (1974). W 1956 r. otrzymał tytuł Mistrza Sportu, w 1958 r. został odznaczony Brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe, w 1962 r. otrzymał tytuł Zasłużony Mistrz Sportu. W 1961 został zawodnikiem roku, a w 1962 r. trenerem roku na Dolnym Śląsku w Plebiscycie Słowa PolskiegoZwycięzcy Plebiscytu Gazety Wrocławskiej na Sportowca i Trenera Roku. W Ostrowie Wielkopolskim jego nazwiskiem nazwano jedną z ulic miasta, a także rozgrywany jest memoriał poświęcony jego pamięci.
Życie prywatne Z małżeństwa z Teresą Frąszczak (1932–2017) miał troje dzieci: Krzysztofa (ur. 1956), Włodzimierza (ur. 1957), mistrza Polski ze Śląskiem Wrocław z 1977 r. i młodzieżowego reprezentanta kraju oraz Katarzynę (ur. 1966), brązową medalistką młodzieżowych MŚ 1985 i reprezentantkę Polski. Zmarł nieoczekiwanie w wieku 36 lat po krótkiej chorobie nerek, na którą zapadł z powodu powikłań pogrypowych. Został pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu. 3-krotnym mistrzem Polski w piłce ręcznej 7-osobowej (1961–1963) był również jego brat – Zdzisław (1937–1997).
Przypisy
Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce ręcznej Kategoria:Ludzie sportu związani z Ostrowem Wielkopolskim Kategoria:Piłkarze ręczni Śląska Wrocław Kategoria:Polscy trenerzy piłki ręcznej Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe Kategoria:Odznaczeni odznaką „Mistrz Sportu” (Polska) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Mistrz Sportu” (Polska) Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 1969 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu