Najadek żółcik (Amphiareus obscuriceps) – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny dziubałkowatych. Zamieszkuje większą część Palearktyki i Nearktykę.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1909 roku przez Roberta Bertila Poppiusa na łamach „Acta Societatis Scientiarum Fennicae” pod nazwą Cardiastethus obscuriceps. Jako lokalizację typową wskazano Rokkakubashi w Kanagawie w japońskiej Jokohamie.
Morfologia thumb|left|Widok od góry thumb|left|Widok od spodu Pluskwiak o wydłużonym, owalnym w zarysie, wyraźnie spłaszczonym grzbietobrzusznie ciele długości od 2,7 do 3 mm. Głowa jest ciemnobrązowa, wydłużona z przodu, zaopatrzona w przyoczka i trójczłonową, zakrzywioną kłujkę. Czteroczłonowe czułki mają człony pierwszy i drugi grubsze i porośnięte krótkimi, ukośnie skierowanymi szczecinkami, a człony trzeci i czwarty cieńsze i porośnięte szczecinkami rzadkimi, ustawionymi pionowo, dłuższymi niż dwukrotność średnicy członu. Przedplecze jest trapezowate, zwykle ciemnobrązowe, rzadziej żółtawe, na przedzie wykształcone w wyraźną obrączkę apikalną, na tylnej krawędzi głęboko wcięte. Tarczka jest żółtobrązowa do ciemnobrązowej. Półpokrywy są jednolicie żółte do brązowych z jasnymi zakrywkami. Powierzchnia przedplecza i półpokryw jest pozbawiona wyraźnego punktowania, gładka do lekko szagrynowanej. Na półpokrywach wyrastają szczecinki wyraźnie dłuższe niż średnica czułków. Odnóża są ubarwione w jasnych odcieniach żółci. Te przedniej pary mają uda pozbawione ząbków. Wszystkie pary mają trójczłonowe stopy. Na zapiersiu między biodrami tylnej pary znajduje się rozwidlony wyrostek. Kanaliki wyprowadzające gruczołów zapachowych zatułowia są zakrzywione i wierzchołkami zwrócone dogłowowo.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla lasy, parki i ogrody. Bytuje w ściółce, pod gnijącymi szczątkami roślinnymi, w stertach słomy i drewna. Aktywne osobniki spotyka się od wiosny do jesieni. Stadium zimującym jest owad dorosły. Najadek żółcik jest drapieżnikiem polującym na różne drobne bezkręgowce.
Gatunek pierwotnie palearktyczny. W Europie znany jest z Hiszpanii, Holandii, Belgii, Niemiec, Austrii, Włoch, Norwegii, Finlandii, Estonii, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Serbii, Bułgarii i europejskiej części Rosji. W Azji podawany jest z azjatyckiej części Turcji, Gruzji, Kazachstanu, Kirgistanu, Iranu, dalekowschodniej części Rosji, Korei, Chin, Japonii, Tajwanu i Nepalu. W Afryce stwierdzony został na terenie Wysp Kanaryjskich. Ponadto zawleczony został do Nearktyki – Kanady i Stanów Zjednoczonych.
Przypisy
Kategoria:Dziubałkowate Kategoria:Pluskwiaki Austrii Kategoria:Pluskwiaki Belgii Kategoria:Pluskwiaki Białorusi Kategoria:Pluskwiaki Bułgarii Kategoria:Pluskwiaki Chin Kategoria:Pluskwiaki Czech Kategoria:Pluskwiaki Estonii Kategoria:Pluskwiaki Finlandii Kategoria:Pluskwiaki Francji Kategoria:Pluskwiaki Gruzji Kategoria:Pluskwiaki Hiszpanii Kategoria:Pluskwiaki Holandii Kategoria:Pluskwiaki Iranu Kategoria:Pluskwiaki Japonii Kategoria:Pluskwiaki Kanady Kategoria:Pluskwiaki Kazachstanu Kategoria:Pluskwiaki Kirgistanu Kategoria:Pluskwiaki Korei Kategoria:Pluskwiaki Kosowa Kategoria:Pluskwiaki Libanu Kategoria:Pluskwiaki Libii Kategoria:Pluskwiaki Litwy Kategoria:Pluskwiaki Makaronezji Kategoria:Pluskwiaki Nepalu Kategoria:Pluskwiaki Niemiec Kategoria:Pluskwiaki Norwegii Kategoria:Pluskwiaki Polski Kategoria:Pluskwiaki Portugalii Kategoria:Pluskwiaki Rosji Kategoria:Pluskwiaki Serbii Kategoria:Pluskwiaki Słowacji Kategoria:Pluskwiaki Stanów Zjednoczonych Kategoria:Pluskwiaki Szwecji Kategoria:Pluskwiaki Tajwanu Kategoria:Pluskwiaki Turcji Kategoria:Pluskwiaki Ukrainy Kategoria:Pluskwiaki Węgier Kategoria:Pluskwiaki Włoch Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1909 roku