Szczyt NATO w Londynie 1977 – 4. szczyt NATO zorganizowany w Londynie w dniach 10–11 maja 1977.
Szczyt NATO w Londynie poświęcony był przede wszystkim określeniu kierunków rozwoju relacji Wschód–Zachód oraz opracowaniu długoterminowego programu obrony, którego celem było uzyskanie przez Sojusz Północnoatlantycki przewagi strategicznej nad siłami Układu Warszawskiego.
Postanowienia szczytu Podsumowaniem szczytu był Komunikat końcowy. Przywódcy państw akcentowali w nim potrzebę ochrony niezależności i bezpieczeństwa członków NATO, uznali za priorytet promowanie wartości demokratycznych oraz poszanowanie praw człowieka, wolności osobistej, sprawiedliwości i postępu społecznego, a także wskazywali drogę do stworzenia trwałej struktury pokoju.
Zdaniem zebranych, poszanowanie praw i wolności winno opierać się na zobowiązaniach określonych w Karcie Narodów Zjednoczonych, w akcie końcowym KBWE i w innych dokumentach międzynarodowych. Uznano, że pomimo pewnej poprawy, stosunki między Wschodem a Zachodem cechuje niepewność z powodu stałego wzrostu sił ofensywnych państw Układu Warszawskiego. W tych okolicznościach Sojusznicy zmuszeni są utrzymać swoje siły zbrojne o takim potencjale bojowym, który zapewni wspólną obronę i odstraszanie. Przywódcy, poprzez ministrów obrony zainicjowali opracowanie długoterminowego programu, który pozwoliłby siłom NATO sprostać zmieniającym się wymaganiom ówczesnego pola walki.
Członkowie Sojuszu zdecydowani byli na podejmowanie dalszych inicjatyw w zakresie odprężenia, w tym kontroli zbrojeń. Celem negocjacji miała być budowa stabilniejszych stosunków między NATO a Związkiem Radzieckim oraz umocnienie pokoju i bezpieczeństwa w Europie. Wezwano państwa Układu Warszawskiego do ustalenia przybliżonego parytetu sił lądowych i wyjaśnienia rozbieżności w liczbie czołgów, co miałoby przyczynić się do zapewnienia bezpieczeństwa przy niższym poziomie posiadanego uzbrojenia. Przywódcy państw zwrócili się do Rady Północnoatlantyckiej o przeprowadzenie nowej analizy długoterminowych kierunków rozwoju stosunków między Wschodem a Zachodem.
Wyrażono też opinię w odniesieniu do Berlina i Niemiec. Uznano, że ścisłe przestrzeganie porozumienia czterech mocarstw w sprawie Berlina podpisanej 3 września 1971 ma zasadnicze znaczenie dla wzmocnienia odprężenia, utrzymania bezpieczeństwa i rozwoju współpracy w Europie. Sojusznicy podkreślili też ogromną wagę postanowień aktu końcowego KBWE z Helsinek. Uznali że w tym zakresie nastąpił jedynie ograniczony postęp. Wyrazili nadzieję, że zbliżająca się konferencja przeglądowa w Belgradzie będzie dobrą okazją do wymiany poglądów na temat rozwoju procesu odprężenia.
W komunikacie końcowym zasygnalizowano też konieczność jak najefektywniejszego wykorzystania własnych zasobów, promowanie silnych zdolności przemysłowych i technologicznych, które są niezbędne do obrony NATO. Dostrzegano konieczność wypracowania bardziej zrównoważonych relacji między europejskimi i północnoamerykańskimi członkami przy zakupie sprzętu obronnego.
Na koniec obrad przywódcy państw potwierdzili swoją determinację we wzmacnianiu spójności Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne NATO Update, 1977
Kategoria:1977 w Wielkiej Brytanii 1977