Robert Wayne Colomby, znany w świecie muzycznym jako Bobby Colomby (ur. 20 grudnia 1944 w Nowym Jorku) – amerykański muzyk, kompozytor, producent muzyczny, prezenter telewizyjny, najbardziej znany jako członek zespołu Blood, Sweat and Tears.
Trzykrotnie zdobył Nagrodę Grammy, a sześciokrotnie był do niej nominowany.
Życiorys i kariera muzyczna Rodzina i początki kariery Urodził się 20 grudnia 1944 w Nowym Jorku. Jego ojciec, Saul Golombek, wiosną 1939 wyemigrował z rodziną z Polski z powodu nazistowskich prześladowań, a po osiedleniu się w Nowym Jorku zmienił imię i nazwisko na Fred Colomby oraz założył firmę zegarmistrzowską, w której pracowała również jego żona, Elsie z domu Ries.
Dorastał w muzykalnej rodzinie. Jego brat, Harry, był przez 14 lat menadżerem Theloniousa Monka, a drugi brat, Jules, również muzyk jazzowy, był bliskim przyjacielem Milesa Davisa. Bobby w wieku 15 lat zaczął grać na perkusji kontynuując równolegle swoją edukację, zakończoną tytułem licencjata z psychologii. Podczas studiów podyplomowych postanowił zająć się muzyką. Jedyną muzyką, której słuchał, był jazz. Ekscytował go w nim styl muzycznej ekspresji, który uważał za wyjątkowy, inteligentny i spontaniczny. Był zdania, że muzyka pop była przewidywalna, rzadko obfitując w niespodzianki.
Kariera muzyczna Blood, Sweat & Tears W 1967 wraz ze Steve’em Katzem i Alem Kooperem założył zespół Blood, Sweat & Tears, który zdefiniował nową kategorię w muzyce popularnej – jazz-rock, nigdy nieuznaną przez krytyków za czystą formę sztuki, ale raczej za hybrydę. Cztery pierwsze albumy zespołu zdobyły certyfikat złotej płyty. Podobny certyfikat zdobyły trzy jego single: „You've Made Me So Very Happy”, „Spinning Wheel” i „And When I Die”. Drugi krążek grupy, zatytułowany po prostu Blood, Sweat & Tears, dodatkowo zdobył nagrodę Grammy za album roku. Colomby wyprodukował również szereg albumów zespołu. Z zespołu odszedł w 1976.
Kariera solowa W 1976 został producentem debiutanckiego albumu Jaco Pastoriusa. Jako wiceprezes ds. A&R w Epic Records był producentem wykonawczym albumu Destiny zespołu The Jacksons (1978). Również w 1978 zagrał na perkusji i instrumentach perkusyjnych na nominowanym do nagrody Grammy albumie Eddiego Palmieriego pt. Lucumí, Macumba, Voodoo.
Podczas trwającej pięć lat kadencji na stanowisku wiceprezesa ds. A&R w Capitol Records wyprodukował albumy artystów, takich jak America i Tavares. Przez kilka lat pod koniec lat 80. był reporterem programów telewizyjnych Entertainment Tonight i CBS This Morning. Pracując jako starszy konsultant ds. A&R w EMI/Manhattan Records, podpisał kontrakty i zajmował się rozwojem artystycznym wykonawców, takich jak: Robbie Nevil, Thomas Dolby i Richard Marx, a z tym ostatnim założył w 2000 krótko istniejącą wytwórnię Signal 21.
W 2002 rozpoczął produkcję szeregu albumów trębacza Chrisa Bottiego, w tym: "December, When I Fall in Love, To Love Again, Italia i Impressions oraz DVD: Chris Botti Live with Special Guests i Chris Botti in Boston.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda Grammy – 3 zdobyte, 6 nominacji.
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańscy perkusiści rockowi Kategoria:Amerykańscy producenci muzyczni Kategoria:Członkowie Blood, Sweat & Tears Kategoria:Amerykanie pochodzenia żydowskiego Kategoria:Laureaci Nagrody Grammy Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku Kategoria:Urodzeni w 1944