Wawrzyniec Bruniany – polski „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.
Życiorys Przed 1939 roku wraz z żoną i dwójką dzieci mieszkał w Nadwórnej (województwo stanisławowskie). W trakcie II wojny światowej, po wkroczeniu Sowietów, pracował w cegielni, gdzie poznał Żyda - Józefa Kleinmana, który był jego przełożonym. Kiedy rodziny Brunianego i Kleinmana były zagrożone deportacją w głąb ZSRS, ten drugi przekupił funkcjonariusza NKWD i uchronił obydwie rodziny przed wywózką. Po wkroczeniu Niemców do Galicji Wschodniej Wawrzyniec Bruniany dostarczał do miejscowego getta żywność i gazety, a następnie udzielił schronienia żydowskiemu przyjacielowi, który prędzej uratował go od wywózki. Jak wspominał po latach ocalony Józef Kleinman: „Kiedy przyszedłem do niego, przyniosłem wszystko, co miałem ze sobą. Nigdy niczego nie wziął, raz na święta poprosił mnie o pożyczenie płaszcza na mszę. Powiedziałem mu, że może go wziąć jako prezent, ale odmówił”Wawrzyniec Bruniany, Instytut Yad Vashem.
19 lutego 1976 roku Instytut Jad Waszem uhonorował Wawrzyńca Brunianego medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.
Przypisy
Bibliografia Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata: ratujący Żydów podczas Holocaustu: Polska, red. I. Gutman, Kraków 2009.
Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Ludzie związani ze Stanisławowem