Edward Perykasza (ur. 23 maja 1923 w Ujeznej, zm. 30 września 1993 w Krakowie) – polski inżynier, urzędnik kolejowy, wykładowca akademicki, profesor nauk technicznych.
Życiorys Urodził się 23 maja 1923 w Ujeznej, w rodzinie kolejarza, syn Jana i Zofii Cebulak. Szkołę powszechną ukończył w Ujeznej, i gimnazjum w Jarosławiu.
W 1944 rozpoczął pracę w kolejnictwie na stanowisku dyżurnego ruchu w Tryńczy. Po ukończeniu kursu kolejowego w 1946 został dyżurnym ruchu w Żurawicy, w 1951 zastępcą naczelnika Oddziału Eksploatacji Kolei Państwowych w Nowym Sączu, w 1952 naczelnikiem wydziału w Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Krakowie. W latach 1955–1957 był dyrektorem III stopnia służby ruchu, a w 1957 został naczelnikiem oddziału parowozów.
W 1956 uzyskał tytuł inżyniera na Politechnice Warszawskiej. W latach 1960–1964 studiował zaocznie na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Krakowskiej. W 1962 został zastępcą dyrektora ds. eksploatacyjnych DOKP w Krakowie. W 1964 uzyskał tytuł magistra i został zastępcą dyrektora naczelnego Południowej Dyrekcji Okręgu Kolei Państwowych. W 1966 został wykładowcą w Katedrze Budowy Dróg Żelaznych na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Krakowskiej. W 1968 uzyskał stopień doktora nauk technicznych. W 1969 został naczelnym dyrektorem Południowej Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych, oraz docentem kontraktowym, a w 1974 profesorem kontraktowym w Instytucie Dróg, Kolei i Mostów. W 1977 Rada Państwa mianowała go profesorem nadzwyczajnym nauk technicznych. W latach 1975–1981 był pierwszym dyrektorem Instytutu Organizacji i Techniki Transportu Kolejowego na Wydziale Transportu Politechniki Krakowskiej.
Prowadził badania naukowe dla Centralnego Ośrodka Badań i Rozwoju Kolejnictwa. Uczestniczył w modernizacji Dworca Centralnego w Warszawie. Był zaangażowany w budowę dworca PKP i PKS w Jarosławiu. Opublikował ponad 60 publikacji, współrealizator około 50 prac naukowo-badawczych. Członek rady naukowej Centralnego Ośrodka Badań i Rozwoju Techniki Kolejnictwa w Warszawie oraz rady techniczno-ekonomicznej przy Dyrektorze Generalnym PKP. W 1981 przeszedł na emeryturę.
Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w KrakowieZarząd cmentarzy komunalnych w Krakowie.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1965) Zasłużony Kolejarz PRL (1974) złota i srebrna odznaka Przodujący Kolejarz PRL (1974) Medal XXX-lecia (1976) Medal 40-lecia Polski Ludowej (1985) Honorowa Odznaka Politechniki Krakowskiej (1964) złota odznaka za pracę społeczną dla m. Krakowa (1964) Przodujący Kolejarz Kolei Czechosłowackich (1968) Przodujący Kolejarz ZSRR (1969) Przodujący Kolejarz Kolei Węgierskich (1974) Medal za Zasługi dla Kolei Niemieckich NRD – kl. I (1971), kl. II (1975), kl. III (1979)
Przypisy
Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy pracownicy kolejowi Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 1993 Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką „Przodujący Kolejarz” Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Kolejarz PRL”