Silvertown – dzielnica przemysłowo-mieszkalna we wschodnim Londynie, w gminie Newham, w obrębie większej dzielnicy portowej (Docklands), położona nad północnym brzegiem Tamizy, na południe od doków i .
Początki dzielnicy sięgają lat 50. XIX wieku, kiedy to przedsiębiorstwo S.W. Silver and Co. otworzyło tu fabrykę wyrobów gumowych i kabli telegraficznych. Nazwa dzielnicy pochodzi od nazwy przedsiębiorstwa, a ta od nazwiska założyciela. W kolejnych latach powstały tu zakłady chemiczne, maszynowe i spożywcze, a także rafineria ropy naftowej. Od 1878 roku funkcjonuje tu cukrownia Tate & Lyle. W 1917 roku, podczas I wojny światowej, w działającej tu fabryce amunicji miała miejsce eksplozja trotylu, w wyniku której zginęły 73 osoby, ponad 400 zostało rannych, a ponad 600 okolicznych domów zostało całkowicie zniszczonych – była to największa tego typu katastrofa w historii Londynu. Za sprawą skoncentrowanego tu przemysłu, Silvertown było celem intensywnych niemieckich nalotów bombowych podczas II wojny światowej. W drugiej połowie XX wieku wiele zakładów przemysłowych oraz doki portowe zamknięto, a znaczna część dzielnicy popadła w ruinę. Począwszy od lat 80. XX wieku, prowadzone są działania na rzecz jej rewitalizacji, w ramach których wybudowane zostały m.in. linia kolei miejskiej Docklands Light Railway, nowe osiedla mieszkaniowe i park . W sąsiedztwie otwarty został port lotniczy Londyn-City (1987) oraz centrum wystawiennicze ExCeL. Projekty rewitalizacyjne na terenie dzielnicy realizowane są do dziś (2023).
Do lokalnych zabytków należy zdesakralizowany kościół parafialny św. Marka z 1862 roku, wzniesiony według projektu .
Na Tamizie na wysokości dzielnicy Silvertown znajduje się ruchoma zapora wodna Thames Barrier, stanowiąca część londyńskiego systemu przeciwpowodziowego. Na zachodnim skraju dzielnicy znajduje się wylot przebiegającego pod rzeką tunelu drogowego , otwartego w 2025 roku. Przez Silvertown prowadzi linia kolejowa Elizabeth Line (brak stacji).
Przypisy
Kategoria:Dzielnice gminy Newham