Królowa Ofiru ze złotą biżuterią – postać tradycyjnie uważana za Maryję Dziewicę, opisana w 45 rozdziale Księgi Psalmów.
Interpretacja jako Dziewica Maryja Katolicyzm utrzymuje, że druga połowa Psalmu 45 mówi o Dziewicy Maryi. Ona jest „złotą królową Ofiru” (werset 9); jej uroda, tak pożądana przez króla, nie polega na wyglądzie zewnętrznym, ale na jej sercu (werset 13); i że Kościół jest reprezentowany przez dziewice, które mu towarzyszą (w. 14) i które go czczą (w. 12). Aby to zrozumieć, musimy najpierw zrozumieć pozycję królowej w Starym Testamencie. Królowa nie była żoną króla, ale jego matką. Król miał kilka żon, ale tylko jedną matkę.
W wizji św. Jana Psalm 45:1-9 odnosi się do Jezusa, a wersety 9-17 odnoszą się do tej Królowej. Czy św. Jana był świadkiem wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny? Tradycja naucza, że tak, poprzez Pismo Święte, które pisze:
Św. Jan uznaje Najświętszą Maryję Pannę za „Królową” Nieba, ponieważ daje wizję tej Niewiasty, bardzo podobną do Królowej z Psalmu 45. Ten św. Jan widzi wydarzenie Wniebowzięcia Maryi w Psalmie 45.
Pismo świętego Hieronima Święty Hieronim utrzymuje, że ten Psalm mówi o Dziewicy, Oblubienicy i Kościele.
Z okazji święta Wniebowzięcia NMP Psalm 45 jest używany co roku 15 sierpnia jako psalm responsoryjny.
Przypisy
Kategoria:Maryja Kategoria:Eschatologia Kategoria:Stary Testament