Donald James Martino (ur. 16 maja 1931 w Plainfield w stanie New Jersey, zm. 8 grudnia 2005 na Antigui) – amerykański kompozytor.
Życiorys W młodości uczył się gry na klarnecie, oboju i saksofonie. W latach 1948–1952 studiował kompozycję u Ernsta Bacona na Syracuse University, uzyskując stopień Bachelor of Arts. Następnie podjął studia u Rogera Sessionsa i Miltona Babbitta na Princeton University, które ukończył w 1954 roku z tytułem Master of Arts. W latach 1954–1956 jako stypendysta Programu Fulbrighta przebywał we Florencji, gdzie był uczniem Luigiego Dallapiccoli. Wykładał na Princeton University (1958–1959), Yale University (1959–1969), New England Conservatory of Music w Bostonie (1969–1981) i Brandeis University (1981–1983). W 1983 roku został wykładowcą Harvard University. Trzykrotny laureat stypendium Fundacji Pamięci Johna Simona Guggenheima (1967, 1973, 1982).
Członek American Academy of Arts and Letters i National Institute of Arts and Letters (1981) oraz American Academy of Arts and Sciences (1987). W 1974 roku otrzymał Nagrodę Pulitzera za utwór Notturno.
Zmarł w wyniku ataku hipoglikemii podczas pobytu na Karaibach.
Twórczość W swojej twórczości posługiwał się techniką dodekafoniczną, opierając się na schemacie kombinatoryjnego serializmu opracowanego przez Miltona Babbitta. Stosując elementy punktualizmu i linearyzmu oraz bloki dźwiękowe osiągał oryginalne efekty sonorystyczne. Sięgał też po klasyczne formy muzyczne, posługując się techniką koncertującą.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2005 Kategoria:Ludzie urodzeni w Plainfield (New Jersey) Kategoria:Stypendyści Fulbrighta Kategoria:Zdobywcy Nagrody Pulitzera Kategoria:Członkowie Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk