Język kumycki (къумукъ тил / qumuq til) – język z rodziny turkijskiej używany w Dagestanie. Posługuje się nim 428 tys. osób.
Do pocz. XX w. był środkiem kontaktów międzyetnicznych na północno-wschodnim Kaukazie.
Historia W Dagestanie język kumycki był znany jako „język muzułmański” (бусурман тил, busurman til). Na północno-wschodnim Kaukazie był używany jako lingua franca aż do doby radzieckiej oraz pełnił funkcję oficjalnego języka kontaktów z ówczesną administracją rosyjską.
Kumycki język literacki ukształtował się na początku XIX wieku i zapisywał się pismem arabskim.
W 1923 r. został językiem urzędowym Dagestańskiej ASRR z uwagi na to, iż „większość ludności rdzennego Dagestanu mówi i rozumie język turkijsko-kumycki... doświadczenie, uzyskane w związku z nauczaniem języka turkijskiego w szkołach Górskiego Dagestanu, przyniosło znakomite rezultaty... odnotowano..., że język turkijsko-kumycki jest jedynym językiem komunikacji obywateli rdzennego Dagestanu”.
W 1928 r. wprowadzono janalif, lecz od 1938 r. język jest zapisywany cyrylicą.
Alfabet Obowiązujący alfabet języka kumyckiego, pomijając dwuznaki, jest identyczny do alfabetu rosyjskiego. А а Б б В в Г г Гъ гъ Гь гь Д д Е е Ё ё Ж ж З з И и Й й К к Къ къ Л л М м Н н Нг нг О о Оь оь П п Р р С с Т т У у Уь уь Ф ф Х х Ц ц Ч ч Ш ш Щ щ Ъ ъ Ы ы Ь ь Э э Ю ю Я я mały|Janalif kumycki z 1935 r.
Przypisy Ярцева В. Н. и др. (ред.), Языки Российской Федерации и соседних государств. Том 2. К-Р, стр. 183.
Kategoria:Języki kipczackie Kategoria:Języki Rosji Kategoria:Dagestan