Joaquín Nin y Castellanos (ur. 29 września 1879 w Hawanie, zm. 24 października 1949 tamże) – kubański kompozytor i pianista.
Życiorys Uczył się gry na fortepianie u Carlosa Vidielli w Barcelonie, debiutował publicznie jako pianista w wieku 12 lat. Kształcił się ponadto prywatnie u Maurycego Moszkiewskiego oraz u Vincenta d’Indy’ego w Schola Cantorum de Paris, w której w latach 1905–1908 wykładał. Był jednym z pierwszych wykonawców muzyki dawnej, której poświęcił wiele artykułów. Opublikował kilka zbiorów dawnej muzyki hiszpańskiej, m.in. utwory Antonio Solera. Był zwolennikiem wykonawstwa fortepianowego i sprzeciwiał się przywróceniu klawesynu. Koncertował i działał początkowo w Europie, w 1939 roku wrócił na Kubę. Komponować regularnie zaczął dopiero w późnym okresie swojego życia, jego utwory utrzymane są w ramach hiszpańskiej tradycji muzycznej z wpływami francuskiego impresjonizmu.
W 1929 roku otrzymał order Legii Honorowej. Od 1930 roku był członkiem korespondentem Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda w Madrycie.
Był ojcem kompozytora Joaquína Nin-Culmella oraz pisarki Anaïs Nin.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy }
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kubańscy kompozytorzy Kategoria:Kubańscy pianiści Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1949 Kategoria:Ludzie urodzeni w Hawanie Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej