Eugeniusz Michał Nowak – pułkownik rezerwy Wojska Polskiego, profesor doktor habilitowany nauk wojskowych, inżynier, dyrektor Instytutu Bezpieczeństwa Narodowego w Akademii Obrony Narodowej (2003–2006).

Życiorys Eugeniusz Michał Nowak urodził się 15 października 1946 r., w Okonku , gdzie ukończył szkołę podstawową (1953–1960)https://wbh.wp.mil.pl/pl/pages/centralne-archiwum-wojskowe-2018-08-10-4/ Teczka akt personalnych TAP 3034/13/112, s. 2. W 1960 r. rozpoczął naukę w Technikum Kolejowym w Bydgoszczy, które ukończył w 1965 r. uzyskując świadectwo dojrzałościhttps://wbh.wp.mil.pl/pl/pages/centralne-archiwum-wojskowe-2018-08-10-4/ Teczka akt personalnych TAP 3034/13/112, s. 2..

Wykształcenie Absolwent Oficerskiej Szkoły Wojsk Inżynieryjnych we Wrocławiu (1965–1967). Absolwent studiów II stopnia Wojskowej Akademii Tyłów i Transportu w Leningradzie (obecnie Petersburg) (1969–1973). W 1973 r. uzyskał tytuł magistra inżyniera budownictwa drogowego w specjalności budowa i odbudowa mostów kolejowychhttps://wbh.wp.mil.pl/pl/pages/centralne-archiwum-wojskowe-2018-08-10-4/ Teczka akt personalnych TAP 3034/13/112, s. 7.. Absolwent stacjonarnych studiów doktorskich w Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (1977–1979), w której w październiku 1979 r. obronił rozprawę doktorską nt.: Zabezpieczenie ciągłości działania tymczasowych rejonów przeładunkowych w operacji zaczepnej frontu, uzyskując stopień naukowy doktora nauk wojskowych. 23 marca 1983 r. uzyskał w Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego stopień naukowy doktora habilitowanego nauk wojskowych w specjalności taktyka rodzajów sił zbrojnych oraz rodzajów wojsk i służb. Temat rozprawy habilitacyjnej: Zwiększenie żywotności systemu zabezpieczenia komunikacyjnego frontu w operacji zaczepnej. W 1990 r. uzyskał tytuł profesora nauk wojskowych.

Służba wojskowa W październiku 1965 r. podjął naukę jako podchorąży Oficerskiej Szkoły Wojsk Inżynieryjnych we Wrocławiu, którą ukończył w 1967 r. We wrześniu tego roku był promowany na pierwszy stopień oficerski – podporucznika. W październiku 1967 r. został skierowany na stanowisko dowódcy plutonu w 2 pułku kolejowym w Inowrocławiu. W 1969 r. został skierowany na studia do Wojskowej Akademii Tyłów i Transportu. W 1973 r., po ukończeniu studiów, objął stanowisko zastępcy dowódcy batalionu mostów kolejowych ds. technicznych, a w 1974 r. objął stanowisko dowódcy batalionu kolejowego w 2 pułku kolejowym w Inowrocławiu. W 1975 r. objął stanowisko Szef Wydziału - Zastępca Komendanta Ośrodka Szkolenia Służby Komunikacji Wojskowej w Inowrocławiu. W 1977 r. został skierowany na stacjonarne studia doktorskie w Akademii Sztabu Generalnego WPNowak E., Żołnierskie szczęście, Bellona, 2014, s. 184, ISBN 978-83-11-13330-3..

W latach 1979-2006, w Akademii Obrony Narodowej, zajmował stanowiska naukowo-dydaktyczne: adiunkta, kierownika Zakładu Komunikacji Wojskowej, zastępcy oraz kierownika Katedry Taktyki Tyłów Wojsk Lądowych, kierownika Katedry Logistyki Wojsk Lądowych, zastępcy dyrektora Instytutu Ekonomii i Logistyki oraz dyrektora Instytutu Bezpieczeństwa NarodowegoNowak E., Żołnierskie szczęście, Bellona, 2014, s. 200 - 263, ISBN 978-83-11-13330-3..

Podczas służby w Akademii Obrony Narodowej odbył staż (01.07.1985 – 31.12.1985) na stanowisku Szefa Służby Komunikacji Wojskowej Kwatermistrzostwa Śląskiego Okręgu Wojskowegohttps://wbh.wp.mil.pl/pl/pages/centralne-archiwum-wojskowe-2018-08-10-4/ Teczka akt personalnych TAP 3034/13/112, s. 34. we Wrocławiu oraz praktykę dowódczo – sztabową (01.02.1988 – 30.07.1988) na stanowisku Szefa Sztabu w Kwatermistrzostwie Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W 1992 roku był członkiem Rady Wojskowej Szkolnictwa Wyższego i Nauki a latach 1992–1993 był członkiem Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego w Ministerstwie Edukacji Narodowej.

15 października 2006 r., w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego 60 lat, został zwolniony z zawodowej służby wojskowejNowak E., Żołnierskie szczęście, Bellona, 2014, s. 269, ISBN 978-83-11-13330-3..

Praca po zakończeniu służby wojskowej Po zakończeniu zawodowej służby wojskowej, w latach: 2006 – 2016 pracował na stanowiskach profesora zwyczajnego w Instytucie Bezpieczeństwa Narodowego oraz w Instytucie Logistyki Akademii Obrony Narodowej.

W latach 2016–2022 pracował w Akademii WSB w Dąbrowie Górniczej na stanowisku profesora zwyczajnego w Katedrze Nauk o Bezpieczeństwie.

W latach 2022–2023 był profesorem w Wyższej Szkole Bezpieczeństwa Publicznego i Indywidualnego „Apeiron” w Krakowie.

Awanse 45x45px podporucznik – 1967 45x45px porucznik – 1970 45x45px kapitan – 1975 45x45px major – 1979 45x45px podpułkownik – 1982 45x45px pułkownik – 1987

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia W ponad 41-letniej służbie wojskowej był między innymi odznaczony: Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 2003 r.; Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1991 r.Postanowienie Prezydenta RP z dnia 29 kwietnia 1991 r., Legitymacja Nr 201-91-51; Złoty Krzyż Zasługi – 1983 r.Uchwała Rady Państwa z dnia 28 września 1983 r., Legitymacja Nr 2551-83-95; Srebrny Krzyż Zasługi – 1976 r.Uchwała Rady Państwa z dnia 22 września 1976 r., Legitymacja Nr 1762-76-156 Medal Komisji Edukacji Narodowej – 1995 Zespołowa nagroda II stopnia Ministra Obrony Narodowej – 1985

Najważniejsze publikacje E. Nowak, Zabezpieczenie bojowe komunikacji wojskowych, ASG WP, Warszawa 1989. E. Nowak, Komunikacje i wojna, Bellona, Warszawa 1994, ISBN 83-11-08266-9. E. Nowak, Logistyka wojskowa. Zarys teorii, AON, Warszawa 2000. E. Nowak, Gospodarowanie zasobami majątkowymi, AON, Warszawa 2002. E. Nowak, Logistyka w sytuacjach kryzysowych, AON, Warszawa 2009, ISBN 978-83-7523-064-2. E. Nowak, M. Nowak, Zarys teorii bezpieczeństwa narodowego, Difin, Warszawa 2011, ISBN 978-83-7641-485-0. E. Nowak, Zarządzanie logistyczne w sytuacjach kryzysowych, AON, Warszawa 2013, ISBN 978-83-7523-032-1. E. Nowak, M. Walancik, Logistyka akcji ratowniczych, PWN, Warszawa 2018, ISBN 978-83-01-19873-2. E. Nowak, Treningi i ćwiczenia sztabowe z zespołami zarządzania kryzysowego. Województwo. Powiat. Gmina, Difin, Warszawa 2022, ISBN 978-83-8270-068-8. E. Nowak, M. Nowak, Bezpieczeństwo narodowe Rzeczypospolitej Polskiej. Podstawowe założenia i uwarunkowania, Difin, Warszawa 2023, ISBN 978-83-8270-219-4.

Przypisy

Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Obrony Narodowej Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Krakowie Kategoria:Urodzeni w XX wieku